یکی از روش هایی که میتواند شکاف بین درآمد و هزینه های شهرداری را کاهش دهد کمکهای دولت مرکزی است. این کمک ها میتواند از طریق اعطای اعتبار و پرداخت یارانه و سهیم نمودن شهرداریها در مالیاتهای دولت مرکزی انجام پذیرد. البته این گونه کمک ها باید در شرایطی صورت پذیرد که فعالیت دولت محلی […]

یکی از روش هایی که میتواند شکاف بین درآمد و هزینه های شهرداری را کاهش دهد کمکهای دولت مرکزی است.

این کمک ها میتواند از طریق اعطای اعتبار و پرداخت یارانه و سهیم نمودن شهرداریها در مالیاتهای دولت مرکزی انجام پذیرد. البته این گونه کمک ها باید در شرایطی صورت پذیرد که فعالیت دولت محلی یا شهرداریها دارای منافع جانبی باشد ، یعنی فعالیت شهرداریها همراه منافعی باشد که از طریق دریافت مستقیم از شهروندان امکان تامین هزینه های آن وجود نداشته باشد.بیشتر کالاهای تولید شده توسط شهرداریها از جمله ایجاد فضای سبز ، احداث خیابانها ، آسفالت معابر و نظافت شهر در زمره کالاهای عمومی هستند صرف نظر از اینکه چه کسی پرداخت کننده هزینه های تولید این خدمت است همه افراد قادرند از این خدمات بهره برداری نمایند. هرچند در امر حمل و نقل ( بلیط اتوبوس و مترو ) از طرف مصرف کننده وجوهی پرداخت میگردد ولیکن این هزینه ها در قبال این خدمات توسط بخش خصوصی بسیار ناچیز است. از سویی دیگر محروم کردن افراد از استفاده رایگان خدمات مذکور امکان پذیر نیست و از سویی دیگر دولت و شهرداریها بدلیل اثرات سوء آن مایل به محروم نمودن افراد نمیباشند. لذا با توجه به ضرورت تولید این گونه خدمات از یک طرف و عدم توانایی پرداخت کلیه شهروندان برای تامین هزینه ها ضروری است که دولت مرکزی از طریق تخصیص کمکهای بلاعوض به ارایه این خدمات کمک نمایند ، البته کمکهای دولت به شهرداریها در مواردی توصیه میگردد که هدف از کمک کاهش نابرابریهای منطقه ای و محلی باشد.

در این چهارچوب عمده این کمک ها میتواند در تامین زیر ساخت های شهری – تنوع بخشی و تقویت ناوگان حمل و نقل عمومی – ساماندهی رودخانه های شهری – مدیریت جامع پسماند جامعه شهری و… به شهرداریها تخصیص یابد.

* داریوش رحمتی

نویسنده: داریوش رحمتی

۰/۵ (۰ نظر)