blank

رفتید ولی به یاد ما می مانید               در خاطر سرخ لاله ها می مانید  سرباختگان راه عشق ای شهدا              ما رفتنی هستیم و شما می مانید سر را بالا کنیم خواهیم دید که چه عکس های خاطره انگیزی که تاج سران شهر و اسطوره های شهر مانند که به معنای  واقعی عاشق حق آنهاست دیده […]

رفتید ولی به یاد ما می مانید               در خاطر سرخ لاله ها می مانید

 سرباختگان راه عشق ای شهدا              ما رفتنی هستیم و شما می مانید

سر را بالا کنیم خواهیم دید که چه عکس های خاطره انگیزی که تاج سران شهر و اسطوره های شهر مانند که به معنای  واقعی عاشق حق آنهاست دیده می شود  ولی کجایند جوانان گذشته جوانانی که از عشق . شهر خود و دوستان وخانواده خود گذشتید و به یاوری امام شتافتند  و به جایی رفتند که بحث نقل و نبات و بحث پست و مقام نبود به جایی رفتند که فقط عشق بازی با خدا بود و بحث  تیر و کمان بود نه لعبتان خیابانی . رفتند که برنگردند رفتند که خدمت کنند و از ناموس و کشورشان دفاع کنند و شاید تیرهای آهنی را قرمز کنند و شاید از بیخ گوششان زوزه کنان رد شود و شاید ….  .ولی گاه گاهی که از پیش آنها می رویم و می بینیم عشق بازی با خدا سعادت و در عرش اعلا بودن هنر می خواهد مقرب بودن توکل  و حفظ ناموس غیرت .دوستان نگذارید تیر دوست دردناک تر از تیر دشمن شود اشک پدرپیش پسر سوزی است که شاید تیر نتوانسته بود آن را خارج کند  ولی فرزندانشان دل می سوزانند که پدر به کجا چنین شتابان که چرا رفتی و چه بدست آوردی . باز در خیابان در حال قدم زدنیم شاید عشقبازان خدایی دوشادوش منند عاشقانی که  خدا دیدارش را قسمت نکرد وماندند تا داستان نویس معراجی هاشوند وپند نویسان اخراجی ها و اسطوره فردا ها شوند وشاید مسئول و شایدسردار و شاید در شهر تنها و آرزوی عشقبازی دوباره با خدا وشاید سرداریشان بی سر شود و بی نشان  .

 جوانان فانوس به دست شدند ولی افسوس که نمی دانند که آنهاخود را ه نما نمایند آن ها خودر افدای مین ها کردند ولی افسوس که مین ها بی اثر بودند . استان من استان فراموش شدگان است دوستانی که دوشادوش در جبهه ها علیه باطل  تیر می زدند ولی حال  برای کسب میز سایه های خود را هم تیر می زنند دیروز مدیر جنگ بودند ولی امروز حتی  مدیر قلم ها ی خود نیز نیستند  نشد که استاد شوند شدند مشتی از خاطرات نم کشیده شهر من شهر شهدا شهر  1200 شهید و هزاران جانبازان بی ادعا وبا ادعا چرا فراموش خیال شده ایم بیایید هر از گاهی زحمت کشان انقلاب را از هر شکل و رنگی یاد کنیم نگذاریم تنهابمانند و در سال جهاد اقتصادی با توانایی مدیران گذشته و حال دوشادوش هم با قدرت جهادی برای ابادی استانمان قدم برداریم و نگذارید کسانی که پرچم حسینی رو سر هایشان وصل بود بیاید پایین و خاک بخورد .نیایید  به جای اینکه در کنار هم قدم بزنیم  سعی می کنیم از  اسطوره ها جلو بزنیم  و یا حتی  با کلمات بی اثبات خودمان را به شهر اثبات کنیم . ادامه دارد …به امید روزهای یکرنگی و وفاداری

نویسنده: مجتبی قویدل

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)