blank

امید که این وجیزه بتواند جانهای پاک وجوینده را به تفکر و پژوهش و ارزیابی مجدد در باب گرانسنگی اتحاد و وحدت وادارد و شکاکان و نا باوران به این حقیقت اثبات شده را واگشتی نیز. به راستی بار این واژه چه معنایی را در هر زمانه و شرایط خود داشته است. امروز باید که […]

امید که این وجیزه بتواند جانهای پاک وجوینده را به تفکر و پژوهش و ارزیابی مجدد در باب گرانسنگی اتحاد و وحدت وادارد و شکاکان و نا باوران به این حقیقت اثبات شده را واگشتی نیز. به راستی بار این واژه چه معنایی را در هر زمانه و شرایط خود داشته است. امروز باید که در لحظه تاریخی و مدام درلرزش حوادث بعنوان سرزمینی با بیش از سه دهه از انقلابی که دور از چشم جهانیان نیست چگونه نگریسته شود. پیش از هر تحلیلی باید گفت همواره اتحاد انسانها و مردم برای کسب و قوام یک زندگی سعادت مندانه مادی و معنوی در هر جامعه ای شوق انگیز و مثمر ثمر بوده وخواهد بود. اگر که اتحاد بر اساس منطق و شرافت واقعی انسانی بوده باشد. بر اساس رعایت قوانین پذیرفته شده از عرف و شرع گسترانیده شده باشد.

اگر اتحاد انسانهای نخستین دوره فرماسیون غارنشینی ؛برای نفع گروه کوچک خود جهت مشتی غذا و یا حریم یک اتحادی مقبول با غریزه غار نشینی بوده است. اما در فرماسیون طبقات امروزین جامعه عقل و قانون سالاری ؛ اتحاد و وحدت چه سامانی یافته است؟. اتحاد برای تهاجم وحمله بنا برهرنفع سود ورزانه یا اتحاد برای ایجاد یک زندگی انسانی در کره زیبای زمین. از این رو است که در هزار و پانصد سال پیش پیامبر اسلام با عبای خویش در گذاردن سنگ سیاه کعبه اتحادی سمبولیک بین قومیت های مختلف را مدرس می شوند. با انواع آیات و تشریح مواضع شفاف و قول پاداشی عظیم ؛ وحدت قبایل دور و نزدیک و بعدتر اتحاد در بین مسلمانان و دیر تر اتحاد انسانها را بر علیه هر چیزی که عنوان جهالت و پس رفت خود و گروه محوری  باشد را ارج می نهد. اینکه دیرتر چه شد؟. چه می شود ؟ بحث دیگری است. اما آرمان و ایده آل ها و آیات و حریت ها رواق را بر منظر وحدت می نهند.
درپدیده های جهان امروز که به هر شکل و در هر جای آن زندگی می کنیم اما تشخیص نکته عمده و سمت اساسی حرکت رویدادها بسیار مهم است واین تشخیص شاید که بغرنج تر شده و کار آسانی نباشد.  نطق و سخنرانی و نوشتار و نصیحت و تهدید به عقوبتی هولناک ؛ قادربه ایجاد وحدتی والا و سعادت مندانه به معنای واقعی نمی یابد. اینک سرعت تکنولوژی و فن آوری ؛ سرعت ایده ها و دیپلماسی جوامع را با شدت و ضعف متفاوت  اما به هم نزدیک کرده است. بازیگران عرصه قدرت اینک امروزه روز اتحاد و یا گسست نفوس جامعه از دغدغه های مدامشان می باشد.اگر سادگی بافت و سیالیت جامعه در فرماسیون و جوامع گذشته نمود داشته است اما اینک در پدیده های جهان امروزین سیاست ؛ اتحاد و اخلاق و مهرورزی بمراتب بغرنج تر و اسرار آمیز تر و ناآشکارتر تا لحظه آخر می باشد.  در دنیایی که عبای وحدت پیامبر بر سر نیکان روزگار در عین جوانمردی و شاید با کمی اغماض آرام می گرفت و تا پایان عمر بر سر ایمان حقیقی هر شخص چه در قدرت و چه در لایه های زیرین می ماند.( البته ناامید شیطان است ). امید و اصلاح و پذیرش تجارب گذشتگان و تمرین ممارست و مرور حافظه تاریخی پدیده لازم برای وحدت همگانی را سبب میشود. در سایه انسانیت حقیقی و نکو داشت شرافت و نظر به رافت الهی البته اندکی کار را شایدآسان می کند.
هفته وحدت و اتحاد انتخاب شده برای مردم سرزمین ما در محدوده ای لازم و بایسته و شایسته در دایره نگه داشته است. این عملی بسیار انقلابی و شجاعانه در زمان خود بود و هم اینک نیز. منصفانه مگر جهان می تواند سرعت نوعی اتحاد و وحدت مردم ایران را که با درایت و برنامه ریزی همگانی رهبریت ان آیت الله خمینی بطور آبشار انسانی به آخرین انقلاب جوامع ختم شد فراموش کند.سرعت و دقت و مهارتی کاریزمایی و با همگرایی میلیونی مردمی که در آن شرایط خواستارزندگی محترمانه و سعادت آمیز بودندبسیار شگفت بوده است . 
آری اینک با گذر بیش از سه دهه که در دشوار گذر های تاریخی جامعه شاید زمان زیادی نباشد و مردم هوشمند کشور و استان گرانسنگ ما با فاصله گرفتن ازجزم های نابیوسیده به رویدادها می نگرند. با رافتی که ۹۹ درصد ان در خالق یکتا وجود دارد (چه الگوی خوبی برای انصاف در داشتن قدرت) رمز وحدت را باز گشایی نموده و سعادت و شادابی و بهروزی را با وعده های داده شده آیات تقدیم یکدیگر نمود. بدور از اختصاصی کردن ؛ محدود کردن؛ برای خویشتن و خودی ها همه چیز را خواستن است.
آری وحدت از مشتی احساسات شورانگیز و شعارهای انقلابی ساطع نمی شود. بلکه در کمال آرامش و عشق و شعور می تواند که جایگاه خود را بیابد. در این دنیای عجیب ورای سرعت گیگا بایتی  ؛ ایران و به زعمم گیلان ومردمش با هوشمندی ؛ سیالیت به موقع و همیشگی خود باید که عزم جزم کند. بسیار باید که در اتحاد و وحدت داخلی با همه اختلافات و گونه گونی سلیقه ها (که از زیبایی و کنش های مفید هر جامعه ای است) قوی دل باشد. در عرصه بین المللی اگر چه که تفکر و میل و اندیشه و حکومت غرب به دلایل بسیارو مشهود دیگر قدر قدرت نیست؛اما با اسلوبی مکارانه و درراه خواست خویش حیله گر( بر اساس تفرقه بینداز و حکومت کن ) قدیمی را بر میز تصمیماتش دارد. در تفرقه و جدایی به هر شکل و ترتیب و بهانه ؛ عمدی و سهوی کوتاهی نمی کند. کدورت ها و سپس کین های مذموم از اختلاف سلیقه های مذهبی ؛ اقتصادی و فرهنگی اقلیمی و غیره را درصورت فرصت و موقعیت استفاده می کند.
هفته وحدتی در پیش است که برای ثمرش ایده ها و آرزوها بوجود آمده است. عملی که اگر با احترام  و جدیت در طول سال و نه به یک هفته در تمرکز همگانی جمهور مردم هوشمند ومحجوب و مومن و عاشق زندگی باشد راه هر گونه تفرقه و اختلاف های قابل رفع  بسته خواهد ماند. اتحاد و صبوری داخلی درعمل هر گونه تلاش های تفرقه افکنانه جهانی واغیار را خنثی و وادارشان می نماید که با تحسینی به ناچار نه با سخن از سلاح  که با سلاح  سخن در نبردی برد برد در هر چیزی با ایران به گووگفت  شفاف و آشکار برآیند. نباید فراموش کرد که همواره واقعیت وحدت نه در شعارها و آرزوها بلکه در رعات حقوق اجتماعی؛ اقتصادی و سیاسی مردم به راحتی منعکس گردیده قوام یافته و محکم می شود. وحدت اسرار آمیز وجود خارجی ندارد مگر آن که مردم و مسئولین اتحاد را در روابط بین خود از راه گذشت و البته درک و نبرد جانانه با ستم و گام به گام نهادینه کرده و انسانیت رها شده را در روی سرزمین خویش تکیه گاه سازند.  وحدت پر دلانه و با شهامت داخلی تفرقه را نابود و دوستی و تعقل و تدبیرو شادناکی را بر جمهور مردم سرزمین ما ایران و بلطبع گیلان تقدیم می کند. انشاالله.

نویسنده: کوروش مهیار

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)