blank

وقتی بحث ارائه سبد حمایتی دولت به گروهی از مردم و اقشار آسیب پذیر و کم درآمد کشور مطرح شد,عده زیادی این افراد که در دوره های زمانی مختلف از کمک های گاه و بیگاه دولت های گذشته نیز بهره مند شده بودن , روی این بسته حمایتی حسابی ویژه باز کردند و منتظر دریافت […]

وقتی بحث ارائه سبد حمایتی دولت به گروهی از مردم و اقشار آسیب پذیر و کم درآمد کشور مطرح شد,عده زیادی این افراد که در دوره های زمانی مختلف از کمک های گاه و بیگاه دولت های گذشته نیز بهره مند شده بودن , روی این بسته حمایتی حسابی ویژه باز کردند و منتظر دریافت آن ماندند و عده دیگر نیز هرچند از اقشار مرفه جامعه نبودند و در میانه های سطوح درآمدی جامعه قرار داشتند بعلت ناچیز بودن مبلغ هشتاد هزار تومان و بی تاثیر بودن آن در روند اقتصادی زندیگیشان چشم امیدی به آن نداشتند.

از بررسی علت و روند تصویب و شکل گیری ایده توزیع سبد حمایتی ,پرداخت یارانه,سهام عدالت و سایر نوآوری های عجیب و غریب که بگذریم موضوع عدم اطلاع دقیق دولت ها از وضعیت اقتصادی مردم در حالیکه کوچکترین معاملات اقتصادی و تغییرات حساب های جاری در بسیاری از کشور های دنیا توسط دولت و دستگاههای نظارتی رصد می شود ,جای سئوال و شگفتی فراوان است .

اقدام دولت قبل در تقسیم بندی مردم کشور در غالب خوشه هایی با معیار و ملاک سطوح درآمد و وضعیت معیشتی که با نتیجه ای عجیب و سرنوشتی نامعلوم به پایان رسید,ارائه سهام عدالت به دسته ای ازمردم که گاه افرادی با وضعیت درآمدی عالی موفق به دریافت آن شدند و اینک تعلق سبد کالا به کارمندان که درمقایسه با کشاورزان,دامداران ,بیکاران جامعه و افرادی با سطوح درآمدی پایین و حتی فاقد درآمد به مراتب شرایط مناسب تری دارند , نشان دهنده عدم توانایی دولت در تشخیص و شناسایی وضعیت اقتصادی مردم است و بدون شک در چنین جامعه اقتصادی دریافت مالیات از مردم نیز به هیچ وجه از یک روند علمی و اصولی پیروی نخواهد کرد و شاید یکی از دلایل عدم تمایل شهروندان به پرداخت مالیان نیز همین موضوع است.

سئوال جالب و عامیانه مردم از مسئولین ارائه سبدهای حمایتی این است که در زمان تعلق این قبیل خدمات, بیکاران جامعه که به دلایل مختلف از داشتن حقوق و درآمد و همچنین داشتن بیمه در سطوح اقل محرومند از الویت برخوردارهستند یا کارمندانی که اگرچه وضعیت درآمدی آنان کفاف یک  زندگی مرفه را نمی دهند اما حداقل توانایی تامین نیازمندی های اولیه زندگی خود را دارند؟

در مرحله اول , سبد کالابه افرادی بصورت گزینشی و با در نظر گرفتن معیارهایی کلی تعلق گرفت و وجود دو مورد مشابه در یک محیط کاری و اداری و عدم تعلق به یک مورد موجب اعتراض قرار گرفت.دراین میان افرادی با فیش های حقوقی بالای یک میلیون تومان نیز موفق به دریافت این بسته حمایتی شدند.

در گام بعدی مستمری بگیران و گروهی دیگر از افراد تحت پوشش بیمه های تامین اجتماعی موفق به دریافت شدند و اینک نوبت به کارگران و خانواده های سه نفره که البته اسامی سرپرستان  آنان نیز در جایی بعنوان کارگر شاغل ثبت شده است .

نگاهی گذرا به مراحل و ترتیب ارائه سبد کالا به اقشار مختلف نشان می دهد که دولت تدبیر و امید و مسئولین امر گمان می کنند در جامعه ما کارمندان از کشاورزان و بیکاران و کارگران فاقد بیمه مستحق ترند و الویت ارائه حمایت خود را باید به سمت افراد شاغل و حقوق بگیر دولت سوق دهند و در این میان ظاهرا فقط سر بیکاران جامعه و کشاورزان و کارگران فصلی باید بی کلاه بماند.

نویسنده: جبار نوروزی

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)