blank

این جانباز شیمیایی پس از ساله  ها مبارزه با بیماری سرطان شب جمعه در بیمارستان آریای رشت جان به جان آفرین تسلیم کرد و همانند نامش بهشتی شد، اینکه با جسارت فرید را بهشتی می نامیم بی دلیل نیست چرا که نگارنده اگرچه از نزدیک شاهد تلاش این رزمنده در جبهه های جنگ نبود، اما […]

این جانباز شیمیایی پس از ساله  ها مبارزه با بیماری سرطان شب جمعه در بیمارستان آریای رشت جان به جان آفرین تسلیم کرد و همانند نامش بهشتی شد، اینکه با جسارت فرید را بهشتی می نامیم بی دلیل نیست چرا که نگارنده اگرچه از نزدیک شاهد تلاش این رزمنده در جبهه های جنگ نبود، اما بهشتی ما شعار “تو نیکی می کن و در دجله انداز” را سرلوحه کار خود قرار داده بود و  نگارنده شخصا شاهد یکی از این نمونه ها از نزدیک بود.

blank

همه ما تماشاگری را که در بازی پرسپولیس و ملوان با شلیک تصادفی گاز اشک آور پلیس مصدوم شده بود را بخاطر داریم، بنده خدا برای بهبودی و کسب درصدی از سلامتی خود هزینه های زیادی متحمل شده  بود و در نهایت پس از ماه ها معالجه نصف و نیمه توانست بهبودی نسبی پیدا کند ولی وضعیت مالی و بی توجهی مسئولین وقت باعث شد نتواند معالجات خود را ادامه دهد و  همچنین از کار و زندگی نیز افتاده بود، حسین تالانه اکنون با دو فرزند کوچک و هزینه های زندگی، بیکار نیز شده بود، در حقیقت توانایی کار کردن نیز بخاطر ضربه وحشتناکی که به سرش خورده بود از وی سلب شده بود، از این رو نگارنده مجبور به نوشتن گزارشی در خصوص وضعیت این تماشاگر مصدوم در صفحه اول همین روزنامه وزین معین شد و مسئولین را به کمک طلبید، اینجا بود که بهشتی قصه ما وارد شد و بی چشم داشت به برطرف کردن مشکلات حسین تالانه برخواست، فرید بهشتی که این اواخر مدیر حراست سازمان مرکزی بیمه ایران بود آن زمان به عنوان مدیر حراست بیمه ایران در گیلان مشغول بود و با معرفی تالانه به بیمه و تلاش برای کوتاه کردن روند بورکراسی، پرداخت مبلغ قابل توجهی از هزینه های درمان و … توانست کمک شایانی به این تماشاگر مصدوم بکند، کمکی که تا قبل از آن هیچ کدام از مسئولین به وی نکرده بود، حتی بعد از آن هم تالانه هرچه تلاش کرد موفق نشد از بهشتی اجازه رسانه ای کردن این حرکت را بگیرد تا شاید تقدیری باشد از  این اقدام بهشتی. گفتیم که شعار بهشتی ” تو نیکی می کن و در دجله انداز ” بود، در جریان همین پرونده بود که دریافتیم هیچ کس از دفتر بهشتی ناامید بیرون نمی رود، خدایش بیامرزد. وی درمدت فعالیت خود در هیئت هندبال گیلان نیز منشاء خدمات بسیاری بود و بازیکنان ومربیان زیادی را به تیمهای ملی معرفی کرد. مسعود رهنما مدیر کل ورزش و جوانان استان گیلان هم به همراه همراهان خود هفته گذشته در منزل بهشتی حضور یافته بود و برایش آرزوی سلامتی کرد.

اما ورزش گیلان در چند روز گذشته فقط بهشتی را از دست نداد، بلکه فرخ پاسواری خبرنگار ورزشی روزنامه کیهان نیز در عین ناباوری شب جمعه به دیار باقی شتافت، این خبرنگار باسابقه انزلیچی که به تازگی به درجه بازنشستگی نائل آمده بود در زمره مردان نیک روزگار و ستون ورزش زادگاه خود بود اما اجل مهلت نداد تا چهارشنبه این هفته دیدار ملوان با استقلال را نیز برای روزنامه کیهان گزارش کند. امیدواریم برگزار کنندگان دیدار مذکور با یک دقیقه سکوت در ابتدای بازی یادی از فرخ پاسواری کنند تا جایش خالی نباشد. روحش شاد

روزهای سخت جامعه ورزشی به اینجا هم ختم نشد چراکه مسعود فلاح  پیشکسوت داوری فوتبال کشورمان و رییس سابق اداره ورزش و جوانان شهرستان رشت نیز روز جمعه به دلیل سکته قلبی در بیمارستان حشمت رشت بستری شد. مسعود رهنما مدیر کل ورزش و جوانان استان گیلان نیز روز شنبه به همراه تنی چند از مردان ورزش استان به عیادت فلاح رفت و از احوال وی جویا شد. روزنامه معین نیز برای وی شفای عاجل آرزو می کند و امیدوار است همانطور که خداوند سید ورزش گیلان گلمیر ساداتی را به آغوش خانواده بازگرداند فلاح را نیز هرچه سریعتر به کانون گرم زندگی برگرداند.

اما جمعه سیاه ورزش و رسانه گیلان به شنبه نیز کشیده شد؛ مرحوم بهرام نوایی یکی از پیشکسوتان جامعه خبرنگاران و روزنامه نگاران ورزشی استان گیلان در سن ۷۰ سالگی به دلیل عارضه ریوی و قلبی به دیار باقی شتافت .مرحوم  نوایی در سن ۱۴ سالگی به کشور اتریش رفته بود و پس از کسب لیسانس کشاورزی و لیسانس مترجمی زبان آلمانی پس از گذشت ۱۴ سال دوباره به ایران بازگشت . این خبرنگار فقید پیشکسوت ورزش ، ابتدا در وزارت کشور استخدام شد و سپس به استخدام وزارت ارشاد درآمد و با روزنامه کیهان به عنوان مترجم و روزنامه نگار ورزشی شروع به همکاری کرد . نوایی  پس از چندی به گیلان آمد و نماینده روزنامه کیهان در این استان شد و همچنین به مسابقات جام جهانی ۱۹۷۴ رفت و به عنوان اولین خبرنگار ورزشی ایران با بکن باوئر اسطوره فوتبال آلمان مصاحبه کرد .آن مرحوم در دهه ۷۰ ، هفته نامه آوای شمال را به وسیله دوستان خود در گیلان منتشر کرد و علاوه بر روزنامه نگاری ، کارشناس خبره جهانگردی نیز بود .در سال ۱۳۸۴ نیز از سوی اداره ورزش و جوانان گیلان از مرحوم بهرام نوایی به عنوان یکی از پیشکسوتان و زحمتکشان عرصه ورزش تقدیر شده بود . خدایش بیامرزد

نویسنده: صاحب مقصودی

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)