blank

چرا همزمان با سینماهای دیگر یک فیلم را به نمایش در می آورید، در حالیکه شهر رشت فقط سه سینمای فعال، شامل چهار سالن دارد؟این به صاحبان فیلم برمیگردد، آنها می خواهند درآمد بیشتری در زمان کوتاهتری داشته باشند. برای ما صاحبان سینماها بهتر اینست که فیلمها را به صورت تک به نمایش در بیاورند. […]

چرا همزمان با سینماهای دیگر یک فیلم را به نمایش در می آورید، در حالیکه شهر رشت فقط سه سینمای فعال، شامل چهار سالن دارد؟
این به صاحبان فیلم برمیگردد، آنها می خواهند درآمد بیشتری در زمان کوتاهتری داشته باشند. برای ما صاحبان سینماها بهتر اینست که فیلمها را به صورت تک به نمایش در بیاورند.

با این حساب چه چیزی شما را وادار به این کار میکند که فیلمهای مشترکی را با سینماهای دیگر به روی پرده ببرید؟blank
ما مجبور هستیم. زیرا فیلمهایی مثل رسوایی و اخراجیها که اسم و مخاطب و درآمد بیشتری دارند کم هستند و اگر ما با این دلیل که سینماهای دیگر آنها را به نمایش درآورده اند از نمایششان صرفنظر کنیم از قافله عقب می مانیم.

امروزه بیشتر سینماها خالی هستند و سینمادارها از وضع درآمد خود ناراضی اند. آیا شما که سالهاست سینماداری می کنید هیچوقت تا این اندازه سینماها را خالی دیده بودید؟ دلیل این موضوع چیست؟
نه. علتش ضعف فیلمهاست. فیلمهای امروزی مخاطب پسند نیستند. امروزه صرفا فیلمهای خاصی که داستان خوب، بازی و بازیگران خوبی دارند و اسم در میکنند در جذب مخاطب موفقند که اینها هم کم هستند و تعدادشان آنقدر نیست که بتوانند برای یکسال برنامه های سینماها را پر کنند. برای مثال در یک سالن سینمای من فیلمی نظیر «هیس» با سیل تماشاگران مواجه شد اما در سالن دیگر همین سینما فیلمی نمایش داده میشد که در تمام سانسهای یک روز حتی ۵۰ بلیط نفروخت.

شما از چه زمانی به عنوان سینمادار شروع به فعالیت کردید؟
از ۶۸ سال پیش.

در طول این ۶۸ سال چه فیلمهایی در سینمای شما به نمایش در آمدند که بیشترین مخاطب را به همراه داشتند؟
«مردی که از باران آمد»، «جوانان، زیر آفتاب»، «آسمانخراش جهنمی»، فیلمهای هندی با رقصهای خاص خود مثل فیلم «آقای ۴۲۰» و «سنگام» بیشترین فروش را در سینمای من داشتند. بعد از انقلاب که ورود فیلمهای خارجی محدود شد فروش چنین فیلمهایی هم کمتر شد. فیلمهای خارجی که به خاطر داشتن صحنه های مبتذل محدود شده اند و فیلمهای هندی هم به خاطر رقص و آوازهایشان محدود شده اند. الان ما صرفا با فیلمهای تولید داخل کشور سر و کار داریم.

چه نوع فیلمهایی بعد از انقلاب در گیشه موفقتر بوده اند؟blank
بیشتر فیلمهایی با داستانهای طنز و فیلمهای برای بچه ها و همینطور فیلمهای خانوادگی بعد از انقلاب موفقتر بوده اند، نظیر «اخراجیها» و «هیس» و فیلمهای کمدی از این دست.

چرا کار سینماهای رقیب شما در رشت به تعطیلی کشیده شده است؟
این سه سینما با مشکلاتی نظیر درگیریهای شراکت یا وراثت دست در گریبان هستند. یا اینکه مالکانشان تصور می کنند که برقراری سینما توجیه اقتصادی ندارد و درآمد کافی ندارد و برپایی آن به معنای افتادن در گرفتاریهای مالی تازه است. امکان ادامه ی فعالیت آنها هست به شرطی که اداره ی ارشاد و سایر ارگانهای مرتبط، از این سینماها حمایت کنند. از طرف دیگر بر اساس قانون این سینماها نمی توانند تغییر کاربری بدهند و سینما را نمی شود تبدیل به مکانی تجاری کرد.

با وجود مشکلاتی که سینماداری دارد چه چیزی شما را برای هفت دهه در سینماداری پابرجا نگه داشته است؟
من از کودکی – دو یا سه سالگی- که چیزهایی را به خاطر می آورم و پدرم در کار سینما بود با فیلمهای سینمایی بزرگ شدم و شیفته ی دنیای سینما هستم. ضمنا سینما سپیدرود با داشتن دو سالن می تواند از نظر اقتصادی رقبایش را کنار بزند و به حیاتش ادامه دهد. من در ۸۲ سالگی پیرمرد بازنشسته ای محسوب می شوم و کار دیگری ندارم، و البته از این کار لذت می برم. در کنار این باید بگویم که این سینما مخارج خود و حقوق کارمندانش را تامین می کند و این برای من لذتبخش است که سینمایم برای کارمندانم شغل ایجاد کرده است.

                                                                                                                                                                                     گفتگو از وحید شعبانی

نویسنده: گفتگو با مالک سینما سپیدرود رشت

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)