blank

به گزارش خزرآنلاین، در اجرای ترانه ی گولاز از سوی هنرمندان گروه تاسیان، یک خواننده به عنوان رشتی (امیر ادراکی) و یک خواننده به عنو ان انزلی چی (حسین تقی نژاد) به بگو مگو حول محور مناقشات بین رشت و انزلی می پردازند که در ادامه با ورود میانجیگرانه و بزرگ منشانه ی فرهاد یحیی […]

به گزارش خزرآنلاین، در اجرای ترانه ی گولاز از سوی هنرمندان گروه تاسیان، یک خواننده به عنوان رشتی (امیر ادراکی) و یک خواننده به عنو ان انزلی چی (حسین تقی نژاد) به بگو مگو حول محور مناقشات بین رشت و انزلی می پردازند که در ادامه با ورود میانجیگرانه و بزرگ منشانه ی فرهاد یحیی پور به عنوان نماد انسانی گیلان، به اختلافات پایان داده می شود و یکرنگی و یکپارچگی حاصل می گردد. ترانه ی گولاز توسط مهرداد کظمی سروده شده که خود اهل چاپارخانه است اما طرح و آهنگسازی و تنظیم این نمایش موزیکال در سال ۹۱ توسط رهبر گروه، حسین تقی نژاد صورت گرفت. گولاز اصطلاحی گیلکی با معادل فارسی افتخار کردن می باشد. گروه همآوایان تاسیان در کنسرت اخیر خود ترانه های قدیمی تر شانه به سر، کاسگول و نسا و ترانه های جدید ابولی، وقت قرار و گیلان ملیلان را نیز به مخاطبان خود تقدیم کرد که ترانه ی آخر به سفارش واحد موسیقی صدا و سیما تولید شد. گروه تاسیان از موفق ترین گروههای موسیقیایی استان محسوب می شود که به رهبری هنرمند ۳۲ ساله ای به نام حسین تقی نژاد به کار خود ادامه می دهد. اجرای سال ۲۰۱۱ در پاریس، نقطه ی اوج کار تاسیان در عرصه ی موسیقی بوده است. متن زیر گفتگوی اختصاصی خبرنگار خزرآنلاین با حسین تقی نژاد، رهبر گروه همآوایان تاسیان می باشد.

چرا تاسیان؟
در واقع باید بگویید هم آوایان تاسیان! ما آمده ایم که تاسیانی را از دل مردم بیرون کنیم، میخواهیم یادآوری کنیم که اگر کسی در دلش تاسیانی دارد به محل اجرای ما بیاید تا آنرا از دلش رفع کنیم.

از چه زمانی به سراغ موسیقی آمدید؟
از زمان دبیرستان با یک ارگ کوچک شروع کردم. دوستی به اسم مجتبی داشتم که نواختن با ارگ را یادم می داد. سپس از سال دوم دبیرستان تحت تاثیر آلبوم بیداد استاد شجریان قرار گرفتم که کار آهنگسازی آن بر عهده ی استاد زنده یاد پرویز مشکاتیان بود. به شدت به موسیقی اصیل ایرانی و  به ویژه ساز سنتور علاقمند شدم. از همان زمان نزد استاد حسن عشقی سنتور را فرا گرفتم، سپس در زمانیکه در دانشگاه تهران حسابداری میخواندم نزد استاد پشنگ کامکار دوره های عالی سنتور را گذراندم. در زمان سربازی علی رضاجو مبانی آواز و ردیفهای آوازی استاد دوامی آشنا شدم، بعد از سربازی در آموزشگاه موسیقی معاصر به عنوان مدرس سنتور شروع به فعالیت کردم. نزد استاد سهراب فلک انگیز مبانی هارمونی را آموختم. نزد استاد خانم بیابانگرد در آواز به هنرآموری پرداختم که دین بزرگی به ایشان دارم. از سال ۱۳۷۸ گروه دل انگیزان را تشکیل دادیم و تا سال ۸۶ به موسیقی سنتی می پرداختم تا سال ۸۷ به این نتیجه رسیدم که با وجود هنرمندان زیادی که در زمینه ی موسیقی اصیل ایرانی فعالیت می کنند و به خاطر علاقه ای که به موسیقی گیلان داشتم و احساس می کردم که در این زمینه توانمند هستم، روی موسیقی بومی گیلان کار کنم. و برای اینکه حرکت نویی باشد به همراه آرین قلی پور و امیر ادراکی به همآوایی موسیقی گیلان پرداختیم و گروه همآوایان تاسیان را در سال ۸۷ تشکیل دادیم که تا کنون ۴۲ ترانه شامل ۲۱ ترانه ی جدید را اجرا کردیم و تا کنون در سه دوره جشنواره ی اقوام در جزیره ی کیش نماینده ی گیلان بودیم، در هفته ی هنر در تهران در فرهنگسرای نیاوران اجرا کردیم، و برای اولین بار در سال ۲۰۱۱ در تماشاخانه ی مصر در پاریس موسیقی گیلکی را به روی صحنه بردیم که بسیار مورد توجه قرار گرفت.

شما معمولا در کار موسیقی بسیار سختگیر هستید، دلیل این سختگیری چیست؟
من باور دارم که در هنر بومی باید سختگیر باشیم، زیر بنا بر اینست که این هنر را صادر کنیم. اصلا یکی از دلایلی که باعث شد من به موسیقی محلی روی آوردم این بود که دیگران این موسیقی را رها کرده اند و به خاطر مخاطب بیشتر، صرفا به موسیقی می پردازند و می دیدم که به جز آثار استاد پور رضا و استاد مسعودی و استاد عاشورپور، موسیقی گیلان چیزی برای عرضه ندارد. در حالیکه موسیقی گیلان می تواند برای مخاطبانی که به سایر گویشها آشنایی دارند هم شنیدنی باشد، بطوریکه حتی در جشنواره ی اقوام در کیش موسیقی گیلان در کنار موسیقی کردستان بیشترین اقبال را داشت. حتی در پاریس خانم مسنی که شاید ۷۰ یا ۸۰ ساله بود تمام اجرای ما را با یک دستگاه رکوردر ضبط کرد و اظهار می کرد که با زبان فارسی ایرانیها آشناست و می پرسید این چه زبانی است؟ که من به کمک ترجمه ی یکی از نوازندگان ما که به زبان فرانسوی آشنا بود برایش شرح میدادم که گویش گیلکی متعلق به منطقه ی گیلان در شمال ایران است. به همین دلیل می کوشیم که در زمینه ی تلفیق شعر و موسیقی و بازسازی آثار قدیمی پیشرفت کنیم.

چرا در همآوایان تاسیان هیچکس به عنوان خواننده ی اصلی شناخته نمی شود؟
این چیز تازه ای نیست. به خاطر می آورم که در یک مراسم عروسی شاهد تشت زنی بودم که چند نفر به همراه هم و به شکل چندصدایی اجرا می کردند و این چیزی است که پیش از این نیز در موسیقی بومی ما بوده است، و ما سعی می کنیم که از آن در تنظیمات امروزی استفاده کنیم.

 آخرین اجرای شما در رشت شامل چه آثاری بود؟
کار ما دو بخش داشت. اول اینکه ما هر سال در اجراهای خود یادی از یکی از پیشینیان می کنیم که امسال به زنده یاد شاپور جفرودی اختصاص داشت که یک ترانه از ایشان اجرا کردیم. ترانه ی گیلان ملیلان با شعری از استاد محسن آریاپاد و آهنگسازی خودم، ترانه ی شانه به سر از زنده یاد اباذر غلامی که در سالهای گذشته زحمات زیادی برای ا کشیدند و الان جایش در کنارمان خالیست، و آهنگسازی امیر ادراکی، ترانه ی وقت قرار از آقای محمد تقی رستمی و آهنگسازی بنده، ترانه ی ابولی از محمدتقی رستمی با آهنگسازی امیر ادراکی، ترانه ی نسا بر اساس یک آهنگ محلی قدیمی است که زنده یاد اباذر غلامی شعر آنرا تصحیح کردند و از کارهای قدیمی ماست که آنرا با تنظیم تازه ای اجرا کردیم، ترانه ی گولاز از مهرداد کظمی به چالش اجتماعی بین رشت و انزلی می پردازد، و در نهایت ترانه ی کاسگول با شعر محمدتقی رستمی و آهنگسازی امیر ادراکی.

در اجرای امسال کدام قسمت از کار شما برای خودتان جذابتر بود؟
من ترانه ی شانه به سر را خیلی دوست داشتم، اما فراتر از آن ترانه ی گولاز بوده که شکلی موزیکال – نمایشی داشت.

هنرمندان برجسته تر گروه همآوایان تاسیان چه کسانی هستند؟
استاد امیر ادراکی نوازنده ی کمانچه، مرتضی سعیدی در تنظیم، حمید سماعی نوازنده ی بم تار، مریم پوریا نوازنده ی سه تار، ملاحت حداد و نادیا امیرنژاد همخوان، آرین قلی پور نوازنده ی تنبک، کیارش عشقی نوازنده ی دایره و فرهاد یحیی پور که خواننده و نوازنده ی نی هستند. ضمن اینکه تفکر ما در این گروه این است که از صداهایی با رنگهای مختلف استفاده کنیم. من صدایی دارم که به گفته ی برخی از دوستان شبیه صدای پیرمردهاست و صدای امیر ادراکی صاف و مخملی است، و این صداها در کنار همخوانی خانمها شکل زیبایی به خود می گیرند.

سالهاست گیلان بعد از تهران در برگزاری کنسرت رتبه ی دوم را دارد. آیا این باعث سختی کار شما میشود؟
این باعث افتخار ما گیلانیهاست. اخیرا در یک هفته چهار کنسرت برگزار شد که همگی مورد استقبال قرار گرفتند و این نشان از فرهنگ بالای گیلانیها و شناخت و ارتباط آنها با هنر دارد.

                                                                                                                                                                                 گفتگو از وحید شعبانی

نویسنده: گفتگو با حسین تقی نژاد؛ رهبر گروه موسیقی همآوایان تاسیان

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)