blank

از میان تمام این واژه ها که بگذری آنچه تورا بیش از همه متحیر می کند سهم آدم هایی است که از هر گوشه و کنار جمع می شوند تا در ظاهری آراسته رژه بسازند از مستند ی که دوست دارند و تو حیرانی که این همه تصویر سازی ها  در این سال ها کدام […]

از میان تمام این واژه ها که بگذری آنچه تورا بیش از همه متحیر می کند سهم آدم هایی است که از هر گوشه و کنار جمع می شوند تا در ظاهری آراسته رژه بسازند از مستند ی که دوست دارند و تو حیرانی که این همه تصویر سازی ها  در این سال ها کدام نتیجه اش باور بوده است و تربیت نسلی که عاشقانه دوست بدارد و بفهمند راز سربداران را!

اگرچه یاد نامه ای که برپا شد بدور از دورنگی ها بود و مثل پارسالش نبود که با همه توپ های پری که به نمایش آورده شده بود تا با نمایش اهدایی تفنگ میرزا ، میرزایی دیگر بیافرینند وبعد برایمان داستانی دیگر بسرایند، صمیمانه تر بود و در این یادآوری نام آشنایان دیگری به یاد آورده شدند و در تدبیری از رییس دولت حاضر، نخستین بار در چنین یانامه هایی حرف ها در ستودن بزرگی ها از مردان سربدار روزگاران تلخ به میان آمد.

حالا که این ها هم گذشت، پرسیده ایم که  سهم ما کجاست در به بلندا نشاندن سربدارانی که سربه دار شدند تا سرافراز بمانیم در این مرز پر گهر که رمز و راز بسیار دارد سعادتمند ماندنش تا به امروز!

راستی در کجای باورسازی ها ایستاده ایم  تا هر کوی و برزنی به یاد یاران یاد نامه بسرایند و نام های نیک ،سرافرازانتر بر زبان ها جاری شوند و دیگر به دلهره نیافتیم  و اجبار نسازیم ردیف کردن آدم ها در تزیین ارایی را، بلکه عاشقانه بسرایند ریزو درشت از مردان این سرزمین سرود نام آوران مان را.

اینک این قصه همچنان باقی است  تا شاید وقتی دیگر که  اهلش به تدبیر بنشینند !

نویسنده: یونس رنجکش

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)