blank

مدتی همانطور ماند و سپس درش با نرده اهنین! تخته شد! وکم کم از همان تکه تکه! نگاههای محبت امیز! شهروندان دورشد یعنی سینمایی در مرکزیت شهر لاهیجان و از بهترین سینماهای گیلان در نمای بیرونی و سالن نمایش زیبا و سالن انتظار با طراحی زیبا و ویترین داخلی برای فیلمهای برنامه اینده و بزودی […]

مدتی همانطور ماند و سپس درش با نرده اهنین! تخته شد! وکم کم از همان تکه تکه! نگاههای محبت امیز! شهروندان دورشد یعنی سینمایی در مرکزیت شهر لاهیجان و از بهترین سینماهای گیلان در نمای بیرونی و سالن نمایش زیبا و سالن انتظار با طراحی زیبا و ویترین داخلی برای فیلمهای برنامه اینده و بزودی و ویترین بیرونی یا خیابانی ان برای رهگذران که همیشه مشتریان خود را داشت به سبب مشکلات جاری در تمام سینماهای دهه هفتاد و ورود سیستم ویدئو و رواج ابتدا مخفی و سپس رسمی شدن ویدئو کلوپها تحت عنوان رسانه های تصویری برای عرضه نوار و سپس امدن سی دی و دی وی دی و اندک و اندک نزول کیفی اثار داخلی ناشی ازمحدودیتهای تولید فیلم انتقادی برای قصه های اجتماعی و مشکلات جامعه  و همه و همه موجب رویگردانی همان اندکی شد! که در بحبوحه مشکلات زندگی باز هم گوشه چشمی به سینما داشتند گردید و اینچنین بود که سینما از فهرست ساعت تفریح و سرگرمی و اموزشی خانواده ها  حذف! و جایش را به وقت گذرانی در کوچه ها و پارکها و گاهی هم با چاشنی های اذیت کردن … که بحث ان در این مطلب نیست اما کارشناسان عقیده دارند انرژی جوان و نوجوان از تماشای فیلمهاست که با قهرمان فیلم لذت میبرد و با لحظات ان هیجان می گیرد و یکی از انواع تخلیه انرژی است. بله این سینماست که درطول یک قرن ثابت نمود که یک صنعت اموزشی و سرگرم کننده در خدمت بالندگی و پیشرفت جامعه است. اما در طول این  چندین و چند سال همه هر روز از کنار در بسته و اهنین ان گذشتند و احتمالا چون متولیان هنری شهر نشریات محلی خود را مطالعه نمی کنند یا فرصت چنین کاری را ندارند! و نتیجتا از خواسته های فرهنگی  ومشکلات مردمی  که در مطبوعات انعکاس می یابد ندارند که در چندین نشست وقتی از انها در مورد بازگشایی سینمای شهر و لزوم  ایجاد یک مجمتع هنری اموزشی برای شهر لاهیجان  پرسش میشود تو خود بخوان حدیث مفصل از این مجمل! و این سینما به فراموشی میرود تا اندک اندک جمع مستان خبر از افتتاح انرا میدهند و اینگونه میشود شهروندان گرامی عادت دیرینه سینما رفتن در ان سالها را که دیگرمیرفت همان یک ذره علائق فیلم دیدن روی پرده را از یادها ببرد دوباره زنده کند  و سینما شهر سبز دوباره متولد میشود .

نکته جالب درسال ۱۳۷۰ به همت اداره ارشاد وقت جشنواره فیلم به مناسبت دهه مبارک فجر در سینما شهرسبز برگزارمیشود که مجموعه چند اثر شاخص از سینماگران برجسته مثل داریوش مهرجویی / هامون / ناصر تقوایی/ ای ایران / …. در میان انها دیده میشود و یازده فیلم طی یازده روز برای علاقمندان سینما به نمایش درامد. این سینما سه شنبه های هر هفته مثل تمام سینماها فیلم را با نصف بهای بلیط  اکران میکند که استقبال مردم در این روز خاص از سینما نشانه اهمیت ان مبلغ تخفیف نیم بهای بلیط است و اینکه مشکلات زندگی اهمیت لذت فراغت و حتی برای یک ساعت ونیم را برای مردم کمرنگ کرده و یا چیزهای دیگری مهم تر از فرهنگ وهنر شده  اما دوستداران هنر هفتم  و اهالی فرهیخته هنرو فرهنگ  همین اندک توجه به سینمای قشنگ شهرلاهجان را پاس می دارند …

نویسنده: علی مرادی

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)