blank

داماش گیلان لیگ سیزدهم را با کادری کاملا بومی و بازیکنان اکثرا سال گذشته و قدیمی خود آغاز کرد. ماندن افشین ناظمی به عنوان سرمربی و اضافه شدن علی نظر محمدی، علی کولیوند به عنوان مربی در کنار مازیار ربیعی فر و عبدالله مرغوب به این تیم یک چهره ناشناخته برای سایر حریفان داد. داماش […]

داماش گیلان لیگ سیزدهم را با کادری کاملا بومی و بازیکنان اکثرا سال گذشته و قدیمی خود آغاز کرد. ماندن افشین ناظمی به عنوان سرمربی و اضافه شدن علی نظر محمدی، علی کولیوند به عنوان مربی در کنار مازیار ربیعی فر و عبدالله مرغوب به این تیم یک چهره ناشناخته برای سایر حریفان داد. داماش نسبت به فصل گذشته سه خروجی شاخص به نامهای علی رضا جهانبخش، حسین ابراهیمی و حسن رودباریان داشت که موجب شد به سبب از دست دادن این مهره ها دقیقا در سه پست دروازه، هافبک و خط حمله آسیب پذیر نشان داد. ورودی های داماش هم برای این فصل ترکیبی بود از بازیکنان ارزان قیمت و جوانان گمانم. بازیکنانی چون: حبیب دهقانی، جهانگیر عسگری، رضا کاردوست، روح الله سیف الهی، مسعود حسن زاده و سعید قدمی.
حضور افشین ناظمی بر روی نیمکت داماش به خودی خود یک رکورد برای این مربی جوان محسوب می شود. چرا که او از هفته های پایانی لیگ دوازدهم پس از اخراج حمید درخشان سکان هدایت این تیم را برعهده گرفت و حداقل تا شروع نیم فصل دوم هم این پست را برعهده خواهد داشت این یعنی در مجموع جام حذفی و لیگ در سال گذشته و امسال افشین ناظمی بیست و دو بازی رسمی سرمربی داماش گیلان بوده است ( شش بازی سال گذشته و شانزده بازی امسال). و این برای مدیریت عابدینی که هر سال را با یک مربی شروع می کند و با مربی دیگر به میانه می رسد و با دیگری خاتمه می دهد، یک بدعت خوب و مثبت است.
نتایج داماش را در نیم فصل نخست باید به سه بخش پنج هفته ای تقسیم کرد:
داماش پنج بازی آغاز فصل را بسیار ناامید کننده آغاز کرد. پنج بازی و کسب تنها سه امتیاز و ثبت رکورد ۰٫۶۶ امتیاز برای هر بازی مسلما با معیار عابدینی که کسب هشت امتیاز از پنج بازی بود فاصله زیادی داشت. اما چون خود عابدینی می دانست که دست کادرفنی اش از لحاظ بضاعت تا چه حد بسته است و از این رو با پیشه نمودن صبر، اجازه ادامه حیات را به ناظمی و شرکا داد.
پنج بازی دوم داماش را باید اوج شکوفایی و نتیجه گرفتن این تیم بدانیم. رشتی ها در پنج بازی یازده امتیاز دشت کردند و میاگین ۲٫۲ در هر بازی را برای خود ثبت نمودند. این یعنی سه امتیاز از معیار مدیرعامل هم بالاتر. ایستادن داماش در کمرکش بالایی جدول را باید مرهون همین دوره داماش و امتیاز از دست دادن سایر حریفان در بازی های بعدی دانست.
پنج بازی پایانی برای داماش مجددا با دوران رکود آغاز شد. پنج بازی و پنج امتیاز و کسب یک امتیاز برای هر بازی اصلا آن چیزی نبود که هواداران سخت گیر این تیم و مدیریت داماش انتظارش را داشتند. به خصوص اینکه حذف در جام حذفی را هم باید به این دوره اضافه نمود. شاید تنها چیزی که موجب شد نتایج ضعیف این تیم را تحت الشعاع قرار دهد نتیجه خیره کننده پنج بر یک مقابل ذوب آهن بود که به نوعی نقش یک قرص مسکن را برای داماشی ها بازی نمود.
در هر صورت داماش با چهار برد و چهار باخت و کسب هفت تساوی در نیم فصل دور رفت با احتساب یک امتیاز کسر شده با هجده امتیاز بر روی سکوی هشتم ایستاد. رتبه ای که اگر این تیم بتواند لیگ را با آن به پایان برساند مطمئنن موفقیت بزرگی برای آن محسوب خواهد شد. پسران شهرباران را باید پس از مس سلطان تساوی نام نهاد. آنها با هجده گل زده پس از تیمهای فولاد، استقلال، نفت و تراکتورسازی صاحب پنجمین خط آتش لیگ است و با شانزده گل خورده پس از پرسپولیس، تراکتور، نفت، سپاهان، استقلال و سایپا در جایگاه هفتمین خط دفاع مستحکم لیگ ایستاده است.
شاید پس از مدیریت باثبات، کادرفنی جوان و تلفیق بازیکنان متعصب بومی و جوانهای با انگیزه دلیل موفقیت این تیم را باید در یک ضلع چهارم دیگر هم جستجو کرد: اسلحه ای به نام هواداران پرشور و متعصب. کیمیایی که در لیگ کم تماشاگر ما ارزشش بیشتر از طلاست. در لیگی که متاسفانه سال به سال از تعداد تیم های پرهواداری مانند: نفت آبادان، آلومنیوم، گهر، شاهین بوشهر، ابومسلم و.. کاسته می شود و جای آنها را تیمهایی می گیرند که مجموع همه ی بازی های خانگی شان به اندازه یک بازی تیمهای ذکر شده هوادار ندارند، وجود تیمی مانند داماش و هودارانش برای لیگ ما نعمتی است. طبق آمار فدراسیون فوتبال پس از تیمهای: تراکتورسازی، پرسپولیس و استقلال، دو تیم سپاهان و داماش در رتبه چهارم پر هوادارترین تیمهای لیگ برتر ایستاده اند.
حال باید دید در حالی که تاکنون داماش سه خروجی اش به نامهای جهانگیر عسگری، کبه و داسیلوا قطعی شده و هنوز نام هیچ بازیکنی برای پیوستن به این تیم به گوش نمی رسد، چه برنامه ای برای تقویت خود در این دو هفته خواهد داشت. چرا که عابدینی و ناظمی خوب می دانند که سایر تیمها در این تعطیلات هرگز دست روی دست نخواهند گذاشت.

نویسنده: رادنى دیدار

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)