blank

داماش در پایان نیم فصل اول لیگ برتر با هجده امتیاز در رده هشتم جدول رده بندی لیگ برتر قرار گرفت و وقتی که مروری دوباره به بضاعت و همچنین اوضاع و احوال این تیم از ایستگاه صفر تا پایان نیمه راه پر پیچ وخم لیگ برتر می اندازیم به نکاتی دست پیدا می کنیم […]

داماش در پایان نیم فصل اول لیگ برتر با هجده امتیاز در رده هشتم جدول رده بندی لیگ برتر قرار گرفت و وقتی که مروری دوباره به بضاعت و همچنین اوضاع و احوال این تیم از ایستگاه صفر تا پایان نیمه راه پر پیچ وخم لیگ برتر می اندازیم به نکاتی دست پیدا می کنیم که هم مثبت است و هم اتفاقاتی نو برای فوتبال این شهر قلمداد می شوند و شاید این ها همان چیزهایی باشد که  از مدتها قبل فوتبالی های شهر باران در جستجویش بوده باشند.

شاید از مدتها قبل یکی از انتظارات فوتبالدوستان رشتی بهره مندی از وجود یک سرمربی بومی و مهمتر از آن عملکرد خوب او بود ، تا به استناد به این  سند معتبر  بتوانند اعتمادی را که مدتی است از جانب مدیران از مربیان این خطه سلب شده بود را بازگردانند و بیراه نیست  که بگوییم چنین سرمربی ای در فوتبال رشت حکم گمشده را پیدا کرده بود.

از سویی هم در چند دوره اخیر لیگ برتر هیچیک از سرمربیانی که اول فصل بر روی نیمکت داماش نشسته بودند نتوانسته بودند رنگ تعطیلات نیم فصل را ببینند و تا قبل از رسیدن نیم فصل از کار خود برکنار شده بودند  و رفتن این مربی و آمدن آن یکی کم کم رنگ و روی عادت به خود گرفته بود.  البته این بار داماش و ناظمی رکورد شکنی کردند و همراهی داماش و ناظمی تا پایان نیم فصل اول دوام یافته تا  ناظمی در اولین حضورش بر روی نیمکت هدایت داماش از این حیث  این رکورد را به نام خود به ثبت برساند.

از طرفی هم باید گفت عملکرد داماش در فصل نقل وانتقالات نه تنها قابل قیاس با فصل های گذشته اش نبوده، بلکه آنها به دلایلی که مهمترینش مشکلات مالی بود ، در مقایسه با پانزده حریف دیگر لیگ برتری  خود هم کمترین هزینه ها را انجام دادند ، اما وقتی که همین تیم با این توصیفات در پایان نیم فصل بالاتر از نصف رقبای خود که هزینه کردشان به مراتب بیشتر از داماش بوده، قرار می گیرد یعنی اینکه می توان به سربازان رشتی و فرمانده شان ، نمره قبولی داد.

به یاد هم بیاوریم که پیش از شروع فصل داماش دو رکن اصلی تهاجمی خود را از دست داده بود و یادآوری کنیم که این تیم رهبر میانه میدان خود را هفته ها به دلیل مصدومیت در اختیار نداشت ، اما روی دیگر سکه برای رشتی ها همان (( شیر )) بوده  ، جایی که جوانانی چون هادی محمدی ، رضا کاردوست ، مسعود حسن زاده ، روح الله سیف الهی و … در تیم بی ستاره ،  می درخشند و آنگاه است که ارزش کار بیشتر از پیش هویدا می شود. جایی که در این فوتبال پر از حاشیه و بدون بار فنی ، اما در اینجا حداقل  چند نکته مثبت قابل ذکر است و این خودش کم غنیمتی نیست و صد البته  در حفظ آنها نباید غفلت ورزید.

اکنون در شهر باران گمشده هایی پیدا شده اند ، آنها به آنچه که انتظارش را می کشیدند دست پیدا کردند ، اما باید به یاد داشت همیشه حفظ یک موفقیت از رسیدن به آن سخت تر است و تازه آغاز راهی جدید است.   

نویسنده: میثم محبوب

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)