blank

داماش این هفته تنها رکورد باقی مانده اش که البته برای هوادارانش خوشایند هم نبوده  را شکست  تا  در ادامه لیگ برتر سایه سنگین طلسم نبردن در خانه را به همراه خود نداشته باشد و با پشتوانه محکمتری به دیدار رقبای بعدی خود برود. اگرچه نگاهی اجمالی به بضاعت این روزهای داماشو وضعیت مصدومین و […]

داماش این هفته تنها رکورد باقی مانده اش که البته برای هوادارانش خوشایند هم نبوده  را شکست  تا  در ادامه لیگ برتر سایه سنگین طلسم نبردن در خانه را به همراه خود نداشته باشد و با پشتوانه محکمتری به دیدار رقبای بعدی خود برود.

اگرچه نگاهی اجمالی به بضاعت این روزهای داماشو وضعیت مصدومین و غایبان این تیم  حلاوت و شیرینی این پیروزی را برای هواداران این تیم بیشتر و بیشتر می کند اما در سویی دیگر در این دیدار  سکوهای استادیوم پیر شهر باران نیز یکی دو نکته  قابل ذکر را با خود به همراه داشت. اول اینکه هواداران داماش با نوع تشویق و حمایت خود  که در طول نود دقیقه به صورت مستمرو یک نفس  به تشویق تیم خود می پردازند ، عاملی اساسی در افزایش وزن روحیه ای تیم شهرشان به حساب می آیند و پس از امیر قلعه نویی و زلاتکو کرانچار این بار محمد مایلی کهن هم لب به تحسین این تماشاگران می گشاید تا به زعم نظر وی هواداران به واقع یار دوازدهم داماش لقب بگیرند.

دوم اینکه هواداران داماش بر روی سکوها چه در آغاز بازی و پیش از اینکه تیمشان به برد برسد و چه در دقایق پایانی و نیز خاتمه بازی و در حالی که برد تیم شان مسجل شده نام افشین ناظمی را فریاد می زنند و اورا تشویق می کنند،  بیانگر این بوده که آنها چه با پیروزی و چه بی پیروزی سرمربی تیمشان را تحت حمایت خود قرار داده اند و این بار آرزوی دیرینه خود که همانا به موفقیت رسیدن با یک سرمربی بومی بوده را با وجود ناظمی جوان قابل تحقق و دست یافتنی می انگارند.

در دو فصل گذشته لیگ برتر سرمربیانی که فصل را داماش استارت زدند ، رنگ هفته هشتم به بعد را ندیدند و این بار اینکه هواداران داماش صبوری به خرج داده و البته در کنار آن با تمام وجود تیم ، بازیکنان و مربیان خود را تشویق می کنند نشان دهنده این است که آنها به خوبی شرایط واقعی  تیمشان را درک می کنند و به سرمربی  تیم شان اعتماد و اعتقاد دارند.  

حالا ناظمی و سربازانش سکوهای عضدی را پشت خود می بینند و دلگرم تر از گذشته پای به میدان می گذارند و این چیز کمی برای آنها  به حساب نمی آید.

نویسنده: میثم محبوب

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)