blank

 درگذشته اگر می خواستی بگویی هوادار فلان تیم هستی می رفتی و پیراهنش را می خریدی و در تیم محله ات نام یکی از بازیکنان آن تیم را روی خودت می گذاشتی و مادرت هم یک پرچم از پارچه های اضافه اش برایت درست می کرد تا در ورزشگاه جلوی هوادارای رقیب کم نیاوری. اما […]

 درگذشته اگر می خواستی بگویی هوادار فلان تیم هستی می رفتی و پیراهنش را می خریدی و در تیم محله ات نام یکی از بازیکنان آن تیم را روی خودت می گذاشتی و مادرت هم یک پرچم از پارچه های اضافه اش برایت درست می کرد تا در ورزشگاه جلوی هوادارای رقیب کم نیاوری. اما این روزها داستان فرق کرده. هوادارای سازمان یافته شده و تاثیر گذاری اش هم متفاوت. با فراگیر شدن رسانه های مجازی سایت های هوادارای هم اعلام موجودیت کرده اند و کم کم جای خود را در رسانه های ورزشی پیدا نموده اند.
در این میان بعضی از باشگاه های پرطرفدار سایت های هواداریشان از سایرین پرکارتر و تقریبا حرفه ای تر عمل می کنند. فقط باید به وب سایت های هواداری یادآور شویم که تعصب هواداری در نوشتن همانقدر که ممکن است خوب باشد مانند شمشیر داموکلس می تواند کشنده هم باشد. نباید گذاشت تعصب های خشک چون پرده ای تیره رنگ جلوی دیدن را بگیرد.
حالا این روزها بین هواداران در فضای مجازی با بازیکنان در دنیای واقعی نوعی دلخوری به وجود آمده است. داستان از این قرار است که چند نفر از بازیکنان تیم از کامنت ها و اعتراض های تند برخی از هواداران پس از بازی فجر دل چرکین شده اند. ظاهرا در یکی دو سایت هواداری در فیس بوک و سایر اتاق های گفتگو هواداران از الفاظ نسبتا تندی در رابطه با بازیکنانی که از نظر آنها مقصر نبردن فجرسپاسی بودند گله کردند و این نوشته ها به رویت بازیکنان رسانده شده است. بازخورد این گله گذاری بازیکنان در روز جشن وب سایت هوادارای وارش دیده شد که علی رقم حضور نماینده مجلس و اعضای شورای شهر و رییس یگان ویژه استان و حتا کادر فنی داماش، بازیکنان از حضور در این جشن ( که اتفاقا قرار بود از بعضی از آنها تقدیر هم شود) خودداری نمودند.
اینکه هواداران حق دارند اعتراض کنند حرف درستی است و اینکه انتقاد و اعتراض باید در چهارچوب انشای صحیح و منصفانه باشد حرفی صیحی تر. اگر در ورزش به مانند یک چارت نظامی هرکس در سرجایش باشد و حدود و اختیارات خود را درست بداند مطمئنن همه از نحوه اجرای کار راضی خواهند بود. میثم مدیر یکی از سایت های هواداری می نویسد: “با همدلی میشه از هرج و مرج جلوگیری کرد. انتقاد و چند صدایی مشکل ما نیست، مشکل ما تخریب ناآگانه(تاکید می کنم نا آگاهانه) است. ولی هواداران داماشی نشون دادند که تو سخت ترین شرایط ، حامی و یاور تیمشون هستند و وظیفه رسانه های داماشی هم ایجاد اتحاد و همدلی هر چه بیشتر بین هواداران هست.” و حرف آخر و حرف دل را عابد، مدیر یکی دیگر از سایت های هوادار داماش می زند:
” وینستون چرچیل میگه: تا وقتی که اتحاد داخلی وجود داشته باشد، دشمنان خارجی هیچ صدمه ای نمی توانند به شما بزنند. با نگاهی به جمله این پیر کهنه کار سیاست و همچنین آنچه که تا کنون در بزنگاه ها و پیچ های نفس گیر تاریخی اتفاق افتاده متوجه میشویم که فروپاشی و از هم گسیختگی یک گروه درست از هم اونجایی آغاز میشه که اتحاد و یک پارچگی آن گروه خدشه دار میشه و یقیقنا و بدون شک هم دشمنان و بدخواهان تمام توان خودشون رو به کار می برند تا این صف واحد رو بشکونند. همه بدونن که طرفدار داماشیم … تاآخرش باهاشیم!”

نویسنده: رادنى دیدار

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)