blank

داماش این بار هم در خانه از رسیدن به ۳ امتیاز بازماند و باز هم رد پای (( سخت گل زدن و راحت گل خوردن ))  در این نتیجه به چشم آمد. اگر طلسم نبردن در خانه  را تا حدودی بر روی تمرکز بازیکنان داماش در نواختن ضربات آخر  تاثیر گذار بدانیم ، راحت گل […]

داماش این بار هم در خانه از رسیدن به ۳ امتیاز بازماند و باز هم رد پای (( سخت گل زدن و راحت گل خوردن ))  در این نتیجه به چشم آمد.

اگر طلسم نبردن در خانه  را تا حدودی بر روی تمرکز بازیکنان داماش در نواختن ضربات آخر  تاثیر گذار بدانیم ، راحت گل خوردن هم مسئله ای است که استرس مردان رشتی را تشدید می کند و به همین راحتی کار برای آنها سخت می شود و فرصت های خانگی یکی پس از دیگری برای آنها از دست می روند.

اگر بازی های خانگی داماش  مرور دوباره ای  شود چند وجه  اشتراک  را می توان در میان آنها یافت :  داماش خوب بازی می کند ، راحت گل می خورد و از حریف خود عقب می افتد و البته به خوبی  قدر موقعیت های خوب گلزنی را نمی داند و در حالی که شایستگی کسب سه امتیاز را داشته  اما در نهایت از کسب آن باز می ماند.

سپاهان برای داماش فرق چندانی با سایپا و نفت تهران نداشت ، داماشی ها همان اندازه که در مقابل سایپا و نفت موقعیت گلزنی خلق کردند به همان تعداد  دروازه رحمان احمدی را هم تهدید کردند و  البته همانند دفعات قبلی سخت به گل رسیدند تا این سناریوی تلخ در بازی های خانگی داماش تکرار شود.

دقیقا در نقطه قرینه خط  آتش داماش ، سنگر این روزهای داماش از وجود یک سنگربان ششدانگ رنج می برد. سنگربان ششدانگی که وجودش در چنین روزهایی می توانست  به کار آبی های شهر باران بیاید.

شاید در روزی که حسن رودباریان در یک اقدام غافلگیر کننده از مس کرمان سر در آورد و به جایش حبیب دهقانی از آبادان به رشت آمد ، نگرانی هواداران داماش از این بابت قابل لمس بود  و چنین زمزمه هایی از سکوهای استادیوم عضدی قابل شنیدن بود و البته وقتی که  به گلهای خورده شده داماش نگاهی دوباره انداخته شود ضعف داماش در این نقطه را به راحتی می توان دید. ضعفی که فاز منفی اش اما به کل تیم سرایت می کند و فشار از پیش وجود داشته بازی در خانه را برای پسران شهر باران بیشتر می کند.

اینکه حریفان داماش به راحتی و با ساده ترین حرکات فوتبالی دروازه این تیم را فتح می کنند و اینکه داماشی ها علیرغم ایجاد موقعیت های خوب،  سخت به گل می رسند نکته خوشایندی برای رشتی ها به حساب نمی آید و آنها را از رسیدن به پیروزی در خانه باز می دارد و اینگونه می شود که طلسم نبردن های داماش در رشت تداوم پیدا می کند.

نویسنده: میثم محبوب

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)