blank

او خوب می داند چه زمانی باید تخته گاز پیش برود و چه زمانی باید جانب احتیاج را لحاظ کند و اگر اعتراف کنیم او با همین  حربه در واقع در جامعه فوتبالی ایران هم طرفداران و هم منتقدان فراوانی دارد طبیعی است که پر بیراه نگفته ایم اما بحث این است که چه فاصله  […]

او خوب می داند چه زمانی باید تخته گاز پیش برود و چه زمانی باید جانب احتیاج را لحاظ کند و اگر اعتراف کنیم او با همین  حربه در واقع در جامعه فوتبالی ایران هم طرفداران و هم منتقدان فراوانی دارد طبیعی است که پر بیراه نگفته ایم اما بحث این است که چه فاصله  تعریف شده ای بین حرف و عمل ایشان وجود داشته و آیا اساساً عابدینی به گفتاری که بر زبانش جاری می سازد اولاً اعتقاد داشته و ثانیاً پایبند بوده یا خیر؟ پاسخ به این سئوالات بواقع حلقه گمشده ای است که بنظر می رسد طی سه دهه گذشته کمتر کسی توانسته در فوتبال ایران بصورت شفاف و واضح به آن دست پیدا کند.

اینکه عابدینی در قبال کسر امتیاز تیمش داماش به یکباره از کوره در میرود و اسمان و ریسمان میکند حق طبیعی اوست که از کیان و موقعیت تیمش تمام قد دفاع کند و حتی با شدید ترین مواضع بر ریاست کمیته انضباطی ( حسن زاده ) و ریاست فدارسیون فوتبال  کفاشیان تافته و آنها را مورد سرزنش قرار دهد چرا که او خوب می داند کسب ۱ امتیاز در چنین لیگ نابرابری که بی عدالتی در ساختار، تشکیلات، سرمایه گذاری و هزینه کردن تیم ها موج می زند چقدر با ارزش است.

اگر همین امروز با شلوغ کاری جلوی چنین حادثه های جزیی را نگیرد فردا که لیگ به پایان می رسد قطعا تیم او یکی از قربانی ها سقوط لقب خواهد گرفت به همین دلیل در چنین مقاطع حساس او خوب می داند چگونه و البته با چه ادبیاتی دادخواهی کند ادبیاتی که جامعه فوتبال دوستان بویژه هواداران  آن را کاملا می پسندند و به گونه ای ادبیات عامه پسند است شک نکنید هر کس به حرفهایی امیر عابدینی در برنامه زنده  سکو که از شبکه باران پخش شد گوش داده باشد او را در مورد تمجید قرار داده تاخت و تاز شدید او نسبت به اهالی فوتبال بویژه شخص حسن زاده و کفاشیان، ادبیات سیاستمدارانی است که طبیعی است به میزان طرفداران او حداقل در حوزه گیلان می افزاید اما بحث ما این است وقتی عابدینی می گوید اگر حرفهایی که در دل دارم بر زبان جاری سازم سونامی بزرگ فوتبال ایران را می بلعد نکته ای است که قصد داریم آن را واکاوی کنیم و از خود عابدینی سوال کنیم اگر اینطور است اولاً چرا تا امروز سکوت اختیار کردید؟ که این خود نشانه یک ظلم به جامعه  فوتبال می باشد ثانیا فکر نمی کنید اصل دلیل سکوتتان این بوده که تصور میکنید و حدس میزنید سونامی که از آن نام برده ابتدا خودتان را می بلعد و سپس به سایرین خواهد رسید عابدینی که در گذشته های دور و نزدیک رفتار و گفتار و سیاست های یک بام و دو هوایش بنوعی اظهرمن الشمس بوده انگار خیلی زود از خاطر برده است که همین چند ماهه قبل در جلسه مجمع فدراسیون با کت در آوردن و یک دفاع جانانه و تمام قد عامل اصلی بقای کفاشیانی بوده که امروز به این تندی وی را تهدید می کند هرچند عابدینی هم خوب می داند دفاع آن روز از کفاشیان به هیچ عنوان ربطی به توانایی و پتانسیل بالای کفاشیان نداشته بلکه قصه حب علی و بغض معاویه بوده و امیر عابدینی برای اینکه رقبای آنروز کفاشیان قد علم نکنند در واقع از بین بد و بدتر از نگاه خودش بد را انتخاب کرد.

در اینکه اگر شما ناگفته های فوتبال را بر زبان جاری سازید سونامی راه می افتد تردیدی نیست اما اینکه در این سونامی خودتان نیز که سالهاست در این فوتبال پوست انداخته، غوطه ور خواهید شد مثل بخش اول غیرقابل کتمان است و بلاتردید رخ خواهد داد، پر واضح  است که بخش اعظمی از سکوتتان حاکی از آنست که فی النفسه از شرایط و ضوابط حاکم بر فوتبال کشور راضی هستید و هر ازگاهی هم که اسمان و ریسمان میکنید قطعا زمانی است که خیلی از حقتان پایمال شده و اگر نه تا زمانی که فوتبال هست شما هم در ان حضور دارید قطع به یقیین حرفی بر زبانتان جاری نخواهد شد که دلیل وقوع سونامی باشد چرا که اولا خود کرده را تدبیر نیست ثانیا شما می خواهید حالا حالا در این فوتبال بمانید و با این فوتبال زندگی کنید پس سکوت خواهید کرد چرا که منفعت شما در همین سکوت است .

نویسنده: هامان حامدی راد

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)