blank

این بهانه ای شد تا خودمان هم یادمان بیاید که روز خبرنگاری هم هست، از بس که گرفتار روزمرگی شده ایم، بی خیال هم شدیم و انگار نه انگار که همه این اتفاق هایی که اطرافمان می گذرد، یک راهش برای رسیدن به فهم درستش از همین شغل می گذرد! خدا وکیلی لحظه ای را […]

این بهانه ای شد تا خودمان هم یادمان بیاید که روز خبرنگاری هم هست، از بس که گرفتار روزمرگی شده ایم، بی خیال هم شدیم و انگار نه انگار که همه این اتفاق هایی که اطرافمان می گذرد، یک راهش برای رسیدن به فهم درستش از همین شغل می گذرد!

خدا وکیلی لحظه ای را تصور کنید که از تمام عالم حتی محیط کوچک اطراف خودتان هم بی اطلاع باشید، چه اتفاقی می افتد آیا احساس یاس و نا امیدی از لحظات بعد و فردایتان نخوhهیدکرد، این امید بخشی از مسیر اطلاع رسانی درست به جامعه همان سهمی است که خبرنگاران در زندگی شما دارند و آیا تاکنون به این اندیشیده اید که شما چه سهمی در زندگی این قشر دارید! قشری که  وقتی  شما آسوده و راحت در مسیر زندگی تان گام  بر می دارید او  از این آرامش بدور است و حتی  فردایش  هم در هاله  ای  از ابهام، حال این ابهام  را تو در زندگی مادی ببین یا هر چیز دیگر !

اگر از  قصه پر غصه خبرنگاران برایتان بگوییم باید سر به بالین بگذارید و زار زار به حالشان گریه کنید، اما با این همه، فقط کافی است خبرنگار باشی، چون  هر گرفتاری  که داشته باشی تمام  دلمشغولی ات اطلاع رسانی است و ما هم از همه آنانکه این دلمشغولی ها را می فهمند، سپاسگزاریم، حتی اگر با ۵ صلوات باشد !

نویسنده: یونس رنجکش

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)