blank

خزرآنلاین:از فضیلت این ماه مبارک هر چه بگوییم، کم گفته ایم. روزه داری در این ماه سبب آمرزش گناهان است. تقارن این ماه عزیز با فصل گرما، هرچند روزه داری را مشکل کرده، اما به استناد به فرموده نبی مکرم اسلام که فرمودند: “روزه داری در گرما جهاد است” ثواب اخروی بیشتری را برای فرد […]

خزرآنلاین:از فضیلت این ماه مبارک هر چه بگوییم، کم گفته ایم. روزه داری در این ماه سبب آمرزش گناهان است. تقارن این ماه عزیز با فصل گرما، هرچند روزه داری را مشکل کرده، اما به استناد به فرموده نبی مکرم اسلام که فرمودند: “روزه داری در گرما جهاد است” ثواب اخروی بیشتری را برای فرد روزه دار در پی خواهد داشت. ثوابی که هم تراز با ثواب جهاد در راه خداست.

متاسفانه آن چه که گاهی در این ماه عزیز شاهد آن هستیم روزه خواری علنی برخی افراد گمراه است. این پدیده زشت بالاخص در سال های اخیر در سطح شهر رشت بیشتر خودنمایی می کند و سکوت مسئولان و عدم برخورد مناسب آنان با این پدیده، این افراد گمراه را جسورتر کرده تا آن جا که باعث اعتراض بسیاری از مردم روزه دار شده و نماینده محترم ولی فقیه در شهرستان رشت هم خواستار برخورد جدی با متظاهران به روزه خواری شد.

آن چه که می تواند عرصه را بر این روزه خواران تنگ کند برخورد مناسب و معقولانه دستگاه های اجرایی و نظارتی از قبیل اداره اماکن است. اداره اماکن با نظارت بر اماکن عمومی از قبیل نانوایی ها، رستوران ها، آشپزخانه ها و … می تواند نقش موثری بر کاهش خودنمایی این پدیده زشت داشته باشد. اما متاسفانه شاهد آن هستیم که اداره اماکن با سیاستی عجیب به بسیاری از رستوران های داخل شهر که حتی در مسیرهای خروجی شهر هم قرار ندارند، مجوز لازم برای ارائه سرویس به مسافران اعطا کرده است!!

به عنوان مثال رستوران و آشپزخانه ای که در بلوار گیلان و در یکی از خیابان های فرعی قرار دارد در مسیر عبور مسافران است؟ آیا این تعداد بالای آشپزخانه ها و رستوران هایی که درای مجوز فعالیت هستند، به نوعی باعث اشاعه فرهنگ زشت و مذموم روزه خواری نیستند؟؟ واقعا اداره اماکن با کدام نگاه کارشناسانه و بر اساس کدام معیار اقدام به اعطا این مجوزها می کند؟

باید این حقیقت تلخ را بپذیریم که این سیاست های اشتباه مانع از حکمفرمایی جو و فضای روحانی بر شهر رشت در این ماه عزیز شده است. در گذشته به دلیل فضای روحانی که در ماه مبارک رمضان بر شهر سایه می افکند، بسیاری از افرادی که حتی قصد روزه گرفته هم نداشتند در جهت همراهی با دیگران روزه می گرفتند و لا اقل از روزه خواری در ملا عام خجالت می کشیدندو یا در بدترین حالت وحشت داشتند.

اما اگر این روزها حتی ساعت ۱۱ صبح هم گذرتان به نانوایی های سطح گلسار بیفتد با خیل عظیم متقاضیان دریافت نان گرم در صف نانوایی روبرو می شوید. وقتی قبح و زشتی گناه از بین رود، دیگر چگونه می توان انتظار داشت که اصلا مردم آن را گناه به حساب بیاورند و از انجام روزه خواری در ملاعام خجالت بکشند؟؟؟ آیا واقعا نمی توان با یک رویکرد کارشناسانه این نانوایی ها را مجاب به پخت نان آن ها فقط برای ساعاتی محدود کرد؟؟

مسئولان اداره اماکن اگر این وضعیت را در پیش گیرند، شاید روزی بیاید که تظاهر به روزه داری و امتناع از خوردن غذا در ملاعام نوعی هنجار شکنی محسوب شود.

نویسنده: حسین خاکزاد

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)