blank

بدون شک یکی از آسیب های جدی دولت ها ، در انتخاب های بی ضابطه ای است که در غیاب و نبود فعالیت سیاسی احزاب که در بستر آن ،نیروی وفادار و متعهد به گفتمان حزبی شکل می گیرد ، می باشد، که سرانجامی جز بد نامی از عملکرد و رفتار دولت ها و روسای […]

بدون شک یکی از آسیب های جدی دولت ها ، در انتخاب های بی ضابطه ای است که در غیاب و نبود فعالیت سیاسی احزاب که در بستر آن ،نیروی وفادار و متعهد به گفتمان حزبی شکل می گیرد ، می باشد، که سرانجامی جز بد نامی از عملکرد و رفتار دولت ها و روسای آنها  در نزد افکار  عمومی برجای نمی ماند زیرا واسطه ها و دلالان سیاسی بیش از آنکه متعهد به خواست و دیدگاه دولت ها برای اجرای برنامه های توسعه کشور و رفاه اجتماعی باشند در صدد پرکردن کیسه منافع شخصی و باندی خود هستند و این بلاها را در این سال های پس از پیروزی انقلاب اسلامی در دولت های مختلف از چپ و راست و اصلاح طلب و اصولگرا دیده ایم و امروز هم شاهد سر بر آوردن همین طیف آدم های منفعت پرست برای رسیدن به موقعیت ها در دولت اینده هستیم.

شاید یکی از ضرورت ها ی تشکیل کابینه آینده دولت تدبیر و امید ، تدبیری برای پیشگیری از ورود آدم های بی هویتی باشد که هیچ سنخیتی با گفتمانی که مردم به آن دل بسته اند ، نداشته باشند و این را می بایست دکتر روحانی به عنوان رییس جمهور منتخب که وعده اعتدال گرایی اش در عرصه مدیریت کشور مورد اعتماد و توجه عمومی قرار گرفت در سرلوحه برنامه ها در انتخاب کابینه و سایر اعضای دولتش قرار دهد، زیرا ابن الوقت ها  همانگونه که به دیگران اجازه حرکت بر مدار تحقق شعارها یشان را ندادند، او را هم در این مسیر تنها خواهند گذاشت .

دولت آینده دکتر روحانی در مسیر بسیار حساس تاریخی قرار دارد که از لحاظ بین المللی و همچنین شرایط داخلی شاید به جرات بتوان آن را نقطه عطفی برای تاریخ آینده  ایران در معادلات سیاسی دنیا برشمرد زیرا همه نگاهها چه در داخل و چه در خارج به دیدگاه اعتدالی او دوخته شده است و راهی که کلید تدبیرش را وعده داده تا ایران و ایرانی ضمن حفظ اعتبار و هویت اسلامی و ملی و ارزش های انقلابی اش در تعامل با دنیا بتواند اعتماد جهانیان را کسب و با عزت بر سر مذاکره و معامله با آنان بنشیند.

آنچه که دولت اینده دکتر روحانی باید به آن توجه جدی داشته باشد سپردن سکان  مدیریت کشور برمبنای شایسته سالاری است تا از این منظر اعتدال گرایی که در واقع رسیدن به عدل و آن هم یعنی قرار گرفته هر چیزی بر سرجای خودش هست به منصه ظهور بنشیند ، وگرنه او را هم باید قفلی دید که بر در بی اعتمادی مردم نسبت به کارکرد دولتیان زده می شود!

امروز دولت تدبیر و امید می بایست برای آینده کشور تدبیر کند، نه آنکه دیگران بی تناسب با رویه و روش او در پستوی هزار توی بنشینند وبرای دولت تدبیر و امید ، تدبیر کنند که اگر این اتفاق نامیمون به سرانجام برسد ، آن راه ادعای تدبیر به بیراهه امید و سرانجام به  معبر یاس و نا امیدی می انجامد!

نویسنده: یونس رنجکش

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)