blank

ایران بزرگترین کشور مصرف کننده کیسه های پلاستیکی در جهان است سالانه حجم فراوانی از پسماندهای خانگی ,صنعتی و بیمارستانی وارد چرخه طبیعت می شود بعلت افزایش ناگهانی جمعیت و پیرو آن افزایش ساخت و ساز های بناهای مسکونی ,عمومی و تجاری و نوسازی و تغییر نمای آنها نخاله های فراوانی از چرخه استفاده خارج […]

ایران بزرگترین کشور مصرف کننده کیسه های پلاستیکی در جهان است سالانه حجم فراوانی از پسماندهای خانگی ,صنعتی و بیمارستانی وارد چرخه طبیعت می شود بعلت افزایش ناگهانی جمعیت و پیرو آن افزایش ساخت و ساز های بناهای مسکونی ,عمومی و تجاری و نوسازی و تغییر نمای آنها نخاله های فراوانی از چرخه استفاده خارج و در طبیعت رها سازی می شود افزایش تعداد خانوارها افزایش تولید زباله های خانگی را به دنبال دارد که عدم دفع غیر اصولی آن مشکلات زیست محیطی فراوانی برای  انسان ایجاد می کند.

ساده ترین روش دفع زبالها در جوامع انسانی انبار کردن آن در مکانی دورتر از بافت اجتماعی است که شاید قدمت آن به سالهای بسیار دورتر یعنی به تشکیل اولین اجتماعات بشری برگردد.

دفن زباله ها و سوزاندن آنها روش های غیر علمی دیگری است که اجداد ما جهت مصون ماندن از جابجایی و بوی بد آن انجام می دادند با پیشرفت دانش بشری رفته رفته تفکیک زباله ها و  تبدیل آن به مواد مفید و تجدید حیات  آنها بعنوان روشی جدید به کار بسته شد که هم اینک نیز در بسیاری از کشورهای دنیا مورد استفاده قرار می گیرد.

در کشور ما نیز در نیم قرن گذشته افرادی بصورت سنتی جمع آوری زباله های تجدید پذیر مانند انواع فلزات و پلاستیک های تبدیل پذیر ، نان خشک و کاغذ  را  بعنوان یک شغل برگزیده  و با این روش هم برای خود درآمدزایی نموده و هم به حل معضل زباله کمک نمودند.

اما موضوع حذف و تبدیل زباله در بسیاری از جوامع از جمله ایران هنوز کماکان پابرجاست، در بسیاری از شهرهای کشور که فاقد کارخانه های کمپوست برای جذب و حل مشکل زباله های جمع آوری شده اند شهرداریها با رها سازی پسماندها در مناطق کویری و جنگلی به گمان خود رفع مسئولیت می نمایند در شمال کشور و به ویژه در استان گیلان کمتر منطقه جنگلی در مسیر جاده ها دیده میشود که چهره آنها توسط زباله های شهری و نخاله ها به بدسلیقه گی تمام آذین نشده باشد در غرب گیلان و در مسیر جاده رضوانشهرـ انزلی در اقدامی عجیب قلب مرداب بین المللی بندر انزلی محل دفع زباله های شهرهای اطراف شده است زباله هایی که بر جان و قلب هر انسان پاک سرشتی چنگ می اندازد و  بوی تعفن آن هر رهگذری را می آزارد مردم منطقه را  عاصی کرده  و دمار از روزگار مرداب انزلی این میراث تجدید ناپذیر بشری در آورده است.

در دوسال گذشته مسئولین روش مبتدیانه اجداد ما را مبنی بر دفن زباله های مرداب و شن ریزی بر روی آن با ریختن صدها کامیون ماسه به کار بستند اما در زمانی نه چندان زیاد مقدار دیگری از زباله در نقطه مجاور یک شبه سر بر آورد تا یک بار دیگر به  ما و مسئولین زبان درازی نموده و نشان دهد که هیچ راهکار مبتدیانه و غیر اصولی در امور مردم راه به جایی نمی برد.

در فاصله ای نه چندان دورتر در شاندرمن شهرداری تصمیم گرفت زباله های جمع آوری شده را در بافت بکر جنگلی شیخ نشین که یک دهستان قدیمی و در چند کیلومتری منطقه باستانی کشف شده از بقایای شهر  تاریخی گسکرات است انبار نماید که این عمل با مقاومت و مخالفت اهالی مواجه گردید و آنگاه که کار به درگیری کشیده شد به زور  به مردم قبولاندند که موضوع اگر با احداث حوضچه ای برای انبار زباله در همان محل حل نگردد و اعتراضات فروکش نکند آنگاه مسئله امنیتی خواهد شد و چه ها که نمی شود !!!

در شهر شاندرمن زباله ها در بافت شهری و در ابتدای مسیر ورودی از سمت ضیابر, جمع و گاه سوزانده می شود که محل مناسبی برای زندگی و تکثیر حشرات مضر است و مردم منطقه را عاصی کرده است و این سئوال را در ذهن همگان ایجاد کرده که  آیا زمان چاره اندیشی برای  این معضل بزرگ فرا نریسده است؟

 امید است مسئولین امر برای یک بار هم که شده با نگرشی علمی و اساسی و با بهره گیری از روشهای نوین امروزی و با کاستن از بعضی هزینه های غیر ضروری مشکل دفع غیر اصولی زباله را در کشور حل نمایند.

نویسنده: جبارنوروزی

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)