blank

این جدول آماری اشاره ایی به کاهش چشمگیر مدال های طلا و نقره و برنز ورزشکاران گیلانی در رقابتهای کشوری، آسیایی و جهانی داشته است  که قطعا پیرو کاهش حضور ورزشکاران گیلانی در تیم های مختلف  ملی بوده است. در این جدول میزان مجموع مدالهای کسب شده توسط ورزشکاران گیلانی در میادین مختلف کشوری در […]

این جدول آماری اشاره ایی به کاهش چشمگیر مدال های طلا و نقره و برنز ورزشکاران گیلانی در رقابتهای کشوری، آسیایی و جهانی داشته است  که قطعا پیرو کاهش حضور ورزشکاران گیلانی در تیم های مختلف  ملی بوده است.

در این جدول میزان مجموع مدالهای کسب شده توسط ورزشکاران گیلانی در میادین مختلف کشوری در سال نود ۱۵۰۹ عدد ذکر شده بود که این میزان در سال نود و یک به ۱۳۳۴ عدد کاهش یافت؛ به صورت جزئی تر می توان به کاهش مدال طلا از ۵۱۳ عدد در سال نود به ۴۴۶ در سال نود و یک، کاهش مدال نقره از ۴۱۷ عدد در سال نود به ۳۸۰ عدد در سال نود و یک و کاهش مدال برنز از ۵۵۶ عدد در سال نود به ۵۰۸ عدد در سال نود و یک اشاره کرد.

قطعا این کاهش مدال که نشان از درخشش کمتر ورزشکاران گیلانی در میادین کشوری داشت باعث شد نفرات حاضر در اردوهای تیم ملی نیز کاهش پیدا کند و به نقل از همین فصل نامه از ۳۸۸ نفر در سال نود به ۳۱۹ نفر در سال نود و یک برسد.

اما بحران ورزش در سال ۹۱ به مدیریت محمد بابایی ادامه دار بوده و باز هم به اذعان خود این اداره کل که در این فصل نامه داخلی آمده است باید متذکر شد میزان مدال های کسب شده توسط ورزشکاران گیلان در میادین مختلف آسیایی نیز با کاهش ۴۰ درصدی همراه بوده است و از ۵۰ مدال در سال نود به ۳۱ مدال در سال نود و یک رسیده است؛ برای مثال می توان اشاره کرد که میزان مدال های طلا آسیایی از ۲۱ عدد در سال نود به ۱۴ عدد در سال نود و یک، میزان مدل های نقره آسیایی از ۱۲ عدد در سال نود به ۴ عدد در سال نود و یک و میزان مدال های برنز آسیایی از ۱۷ عدد در سال نود به ۱۳ عدد در سال نود و یک کاهش یافته است.

البته وضعیت در رقابتهای جهانی به این حادی نیست اگرچه در مجموع مدال های کسب شده توسط ملی پوشان گیلانی در رقابتهای مختلف جهانی شاهد رشد اندکی هستیم و از ۲۲ مدال جهانی در سال نود به ۲۶ مدال در سال نود و یک رسیدیم اما همگان اذعان دارند که در میادین بین المللی رنگ مدال بسیار اهمیت دارد جایی که گیلان نتوانست درخشش  داشته باشد و از ۱۰ مدال طلای کسب شده جهانی در سال نود به ۷ مدال خوش رنگ طلا در سال نود و یک رسیدیم.

وضعیت بحرانی ورزش به این موارد ختم نمی شود و مثلا در تعداد تیم های حاضر در لیگ های مختلف کشوری هم کاهش قابل ملاحظه ای داشتیم و از ۹۵ تیم حاضر در رقابتهای کشوری در سال نود به ۸۶ تیم در سال نود و یک رسیده ایم و یا در بخش برگزاری کلاس های داوری نیز از ۲۵ مورد در سال نود و به ۲۳ مورد در سال نود و یک رسیده ایم.

کم نیست چنین آماری که واقعیت تکان دهنده ایی برای ورزش استان گیلان به شمار می رود، نکته جالب تر اینکه محمد بابایی مدیر کل ورزش و جوانان استان گیلان در همین فصل نامه گفتگویی انجام داده است و با صلابت می گوید” آمارها نشان می دهد اداره کل ورزش و جوانان استان در سال ۹۱ در تمامی ابعاد (دقت داشته باشید در تمامی ابعاد!!!) رشد داشته است”.

البته آقای مدیر کل کاهش مدال آوری ورزشکاران گیلانی در میادین مختلف را طبیعی دانسته و آن را نتیجه کاهش بودجه قلمداد کرد.

معلوم نیست روزی که قرار است عملکرد سال ۹۲ را در مقابل سال ۹۱ مقایسه کنیم چه اتفاقی بیفتد، چرا که وضعیت بودجه و اعتبار در سال ۹۲ به نسبت گذشته بهتر نبود و چنگی به دل نزد، قطعا مدال آوری گیلانیان اگر باز هم کاهش داشته باشد جناب مدیرکل براحتی از کمبود بودجه می نالد و این اتفاق مهم را طبیعی می شمارد.

حال که اینقدر کمبود بودجه تاثیر گذار است نمی دانیم چرا اداره کل ورزش و جوانان استان هر فصل هزینه گزافی برای انتشار این فصل نامه می دهد، فصل نامه ایی که در تیراژ بالا، تمام رنگی، جلد گلاسه و در صفحات خیلی زیاد (نزدیک ۱۰۰ صفحه) منتشر می شود؛ مگر آن پورتابل خبری پویا و فعالی که موجود هست چه ایرادی دارد که نیاز به این همه هزینه برای انتشار فصل نامه ایی گران داشته باشد؟ آیا چیزی جز دیده شدن بیشتر مد نظر هست؟

نویسنده: صاحب مقصودی

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)