blank

پرده اول: “به من محتاج نیازمند کنید به من گدا کمک کنید سه روز است غذا نخوردم، سردم هست و … ” هر انسانی با دیدن چهره دردمند این افراد حتی شده با تکه نانی کمک می کرد و هر دو طرف راضی از اتفاق پیش آمده پرده دوم: «مسافرم و در این شهر غریب […]

پرده اول:

“به من محتاج نیازمند کنید به من گدا کمک کنید سه روز است غذا نخوردم، سردم هست و … ” هر انسانی با دیدن چهره دردمند این افراد حتی شده با تکه نانی کمک می کرد و هر دو طرف راضی از اتفاق پیش آمده

پرده دوم:

«مسافرم و در این شهر غریب هستم»، «کیف پولم را زده اند، کرایه راه ندارم »، «بچه ام مریضه و توی بیمارستان بستری است”،” شوهرم هم مرده و مستأجرم، »، «کلیه هایم عفونت کرده و دیالیزی هستم»، این مطالب تنها بخشی از به اصطلاح نیازهای متکدیان جدید است که دیگر به خود زحمت نمی دهند در روز برای صدها نفر تعریف کنند تا مبادا خسته شوند، بلکه آن را روی تکه ای کاغذ یا مقوا می نویسند و جلوی پایشان می گذارند و روی صورت خود را هم می پوشانند تا مثلا شرم و خجالتشان را بپوشانند. متاسفانه تشخیص واقعی یا غیر واقعی بودن افراد نیازمند از بین اینها خیلی سخت است از این رو برخی از ما از روی ترحم به قسمتی از نیازمندی های آنان پاسخ مثبت می دهیم.

پرده سوم:

یک جوان مرتب و منظم حتی گاهی با کیف سامسونت و عینک افتابی جلوی شما را می گیرند و می گوید ” قربان می توان چند دقیقه وقت شما را بگیرم، لطف می کنید شماره کارت بانکی تان را بدهید ” و وقتی علت را جویا می شوید می گوید: راستش را بخواهید از فلان شهر امدم انتظار نداشتم فلان کتاب ( یا هر وسیله دیگری) اینقدر قیمت داشته باشه پولم کم امد اگر محبت کنید ۲۰ هزار تومان – این افراد اشتهایشان بیشتر از دو نمونه قبلی است-  قرض دهید غروب که رسیدم شهر خودمان برایتان کارت به کارت می کنم.

به هر حال دیگر حکایت علیل و ذلیل و بدبخت و بیچاره بودن برای متکدیان کهنه و قدیمی شده است! متکدی دیگر فقط آن فرد دست و پا کج، انگشت سوخته و آبله گرفته نیست، چون این شیوه دیگر در جریحه دار کردن احساسات مردم تا حدودی از درجه اعتبار ساقط شده است! امروزه تکدی گری شیوه های مدرن و شیک تری به خود گرفته و متکدیان باکلاس شده اند و دست نیازشان را به گونه ای جدیدتر به سوی مردم دراز می کنند.

در شهر رشت نیز کم نیستند این نمونه ها که باعث شد ذهن هر شهروندی به این سمت متبادر شود که از این به بعد باید گدایان را مجرم خطاب کرد، فاطمه قدیمی رییس ستاد توسعه پایدار شهرداری رشت در این زمینه به خبرنگار معین گفت: اساسا از دیدگاه روانشناختی آسیبهای اجتماعی جرم تلقی نمی شوند، تکدی گری هم یک آسیب اجتماعی است، ما هم دنبال این نیستیم که گدایی را جرم بنامیم بلکه قصد داریم از منظر شهری و انسانی این ایجاد مزاحمت را از روی دوش جامعه برداریم.وی افزود: این جزو حقوق شهروندی است و وظیفه شهرداری هم اجرا و مراقبت از حقوق شهروندان است.

قدیمی البته تنها شهرداری را موظف به ساماندهی متکدیان ندانست و گفت: بخش های مختلفی باید با هماهنگی و همفکری هم این معضل را حل کنند، نیروی انتظامی جهت جمع اوری متکدیان قدم بردارد، بهزیستی جهت آموزش آنها و شهرداری هم جهت ایجاد پایگاهی برای ساماند دادن انها، از همین رو مرکزی به نام ساماندکده در شهرداری رشت تعریف شده است تا متکدیان جمع اوری شده توسط نیروی انتظامی انجا اسکان موقت داده شوند.

این مسئول از وضعیت فعلی ساماندکده رشت ابراز رضایت نکرد و گفت: آن انتظاری که داریم را در این سامانکده مشاهده نمی کنیم، تکلیف زنهای متکدی مشخص نیست، شاهد حضور چندباره برخی تکدی گراها هستیم و …  از این رو در اینده نزدیک طرح ساماندهی متکدیان رشت با توجه به دستورالعمل های اکید استاندار در همکاری بین بخشی سازمانهای مربوطه به زودی اجرا می کنیم و امید است با ساملاندهی به وضعیت سامانکده رشت در زیبا سازی منظر شهری نیز تاثیرگذار باشیم.

سرهنگ میرعباسی سرپرست معاونت اجتماعی فرماندهی انتظامی استان گیلان نیز در خصوص طرح جمع اوری متکدیان به خبرنگار معین گفت: متاسفانه این بحث متولی خاصی ندارد، جمع اوری ما هم تا در کنارش اموزش و اصلاح نباشد فایده ایی ندارد بارها شاهد جمع اوری گداهای تکراری در سطح شهر بودیم این یعنی دور باطل زدن.

وی افزود: سامانکده فعلی هم همیشه محدودیت جا دارد همان تعداد اندک را هم نتوانستیم درست ساماندهی کنیم سازمانهای مربوطه ارتباط تنگاتنگی در این زمینه با هم ندارند. تا این معضل حل نشود جمع اوری هم فایده ندارد.

خدایاری مسئول سامانکده رشت نیز علیرغم گله مندی از بی توجهی و عدم هماهنگی سازمانهای ذیربط به این مرکز به خبرنگار معین گفت: بعد از اینکه گداهای جمع اوری شده را به اینجا می اورند پس از شناسایی و پالایش انها غربالگری انجام می شود و معلولان را به بهزیستی، نیازمندان را به کمیته امداد، سالمندان را به اسایشگاه و خانواده دارها را به خانواده شان تحویل می دهیم اما بارها شاهد بودیم که متکدی که تحویل داده شده بود دوباره به سامانکده اورده شد.

وی هزینه هر متکدی در یک ماه را در این مرکز ۲۵۰ هزار تومان اعلام کرد و گفت: حدود ۲۸ نفر اینجا گنجایش دارد که بین یک هفته تا سه ماه در مرکز می مانند. اینجا به انها غذا داده می شود، لباسشان شسته می شود و جای خواب به انها می دهیم اگر هم کسی به درمان نیاز داشت به بیمارستان معرفی می کنیم.

در همین راستا خبرنگار ما هم سری به این مرکز زد ولی ان را خالی از سکنه یافت و اتاق های تمییز !!! و ۲۴ تخت !!! ان مرتب بودند و نشان از وجود متکدی در آن نبود. خدایاری در این زمبنه تصریح کرد: متکدیان در طول روز به سر کار می روند یا در مراکز درمانی هستند و فقط شبها جهت خواب به اینجا می ایند.

این درحالی است که این مسئول پیشتر گفته بود سازمان فنی و حرفه ایی هیچ کمکی در جهت یافتن شغل برای این افراد انجام نمی دهد و مدعی است افراد فوق لیسانس هم هنوز بیکارند.

در هر حال امیدواریم تنها سامانکده رشت که از سال ۱۳۸۱ شروع بکار کرده است و در سال گذشته ۱۴۴ نفر را ساماندهی کرده بتواند نگاهی جامع تر به متکدیان به غیر از جای خواب و شام داشته باشد که البته این مهم را خدایاری تنها بر عهده شهرداری ندانست و گفت: متولی اصلی استانداری است شهرداری هم دخیل است که ساختمان و نیرو در اختیار بگذارد بهزیستی و کمیته امداد و نیروی انتظامی، صداسیما و فنی حرفه ایی  هم موظف به همکاری هستند که متاسفانه تا کنون چیزی ندیدم . وی در پایان تاکید کرد: قانونی خوبی در راستای ساماندهی متکدیان داریم اما متاسفانه در مرحله اجرا ضعیف هستیم.

در فنی حرفه ای کسی را پاسخگو نیافتیم اما کوچکی نژاد مدیرکل بهزیستی استان گیلان به خبرنگار معین گفت: شورایی به ریاست استاندار تشکیل شده و مجری ان هم شهرداری است ما فقط مددکار به سامانکده می فرستیم تا اگر موردی باشد همکاری کنیم حتی معلولان ذهنی و سالمندان را به اسایشگاه خودمان می بریم . وی افزود: یک مرکز برای اینکار مسلما کم است اما شهرداری می گوید چنین مراکزی هزینه دارد و نمی تواند بیش از این خرج کند.

وقتی به حضور چندباره برخی متکدیان در سامانکده رشت اشاره کردیم و اینکه چرا در نگهداری این معلولان یا سالمندان تعلل می شود که دوباره به سامانکده اورده می شوند کوچکی نژاد پاسخ داد: ما معلولان ذهنی را نگه می داریم نه معلولان جسمی, اینها می توانند با خرید دست و پای مصنوعی وارد بازار کار شوند، کسانیکه حضور چندباره در این مرکز دارند متکدیان حرفه ای هستند از این رو تاکید دارم گدایی را باید جرم تلقی کرد و برخورد انتظامی و قضایی با ان کرد تا کسی چنین جسارتی به خود ندهد مزاحم دیگران شود.

این مطلبی است که دکتر محسن خاکزاد کارشناس حقوق در  ارتباط با آن به خبرنگار معین گفت: تکدی گری در قانون جرم نیست و هیچ تلاشی هم برای مجرم دانستن متکدیان انجام نشده، بلکه بر عکس در قانون جزا سعی می شود جرم زدایی کنیم. وی افزود: تکدی گری یک اسیب اجتماعی است و جرم به چیزی گفته می شود که حریم های خصوصی یا نظم اجتماعی را بهم بزند.

با این تفاسیر شما فکر می کنید این وضعیت سامانکده و در کل معضل تکدی گری در شهر ما کی حل می شود؟

نویسنده: معین کپج

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)