blank

با نگاهی به فرهنگ غنی و دیرینه ی گیلانیان ، جایگاه زبان گیلکی مقوله ای است که مورد بی مهری قرار گرفته ، هر چند که تلاش هایی از سوی بزرگترین مرجع گیلان شناسی از جمله مجله "گیلوا" و نشر "گیلکان" در این زمینه صورت گرفته است، می توان اشاره کرد.گفتنی است که مبدأ سایر […]

با نگاهی به فرهنگ غنی و دیرینه ی گیلانیان ، جایگاه زبان
گیلکی مقوله ای است که مورد بی مهری قرار گرفته ، هر چند که تلاش هایی از سوی
بزرگترین
مرجع گیلان شناسی از جمله مجله
"گیلوا" و نشر "گیلکان" در این زمینه صورت گرفته
است، می توان اشاره کرد.گفتنی است که مبدأ سایر فعالیت های گیلان شناسی در دانشگاه
ها و مراکز فرهنگی استان از این پایگاه بوده
است.

اخیرا در اکثر رسانه ها چه در تلویزیون ،
مطبوعات و فضای مجازی به نقل از صاحب نظران و پیشکسوتان در حوزه گیلان شناسی بجای
به کار بردن « زبان گیلکی » در فرمایشات گهربارشان از « گویش گیلکی » استفاده
نموده اند. ناگفته نماند که تا چند دهه ی پیش همین صاحب نظران در گفتگوهای
مطبوعاتی شان وقتی از آن ها پرسیده می شد که گیلکی زبان است یا گویش ؟ می گفتند که
این مسئله دیگر حل شده است . معلوم است که گیلکی زبان است. اما اکنون بعد از چند
دهه هنوز ما نفهمیدیم گیلکی زبان است یا گویش؟

بعضی هم سر رسم الخط « نبردی نرم » دارند و هر
کس به زعم خودش می گوید که من درست می نویسم یک شعر یا داستان در مجله ای یک نوع که
متداول و رایج در چند دهه می باشد و چشم به آن عادت کرده، می نویسند و می خوانند.
و در جایی دیگر همین شعر و داستان با یک رسم الخط دیگری که اصلا نه چشم می شناسد و
نه دست عادت به نوشتنش داردچاپ و نشر می شود.

از اواخر دهه ی هشتاد تا کنون شاهد چاپ و نشر
مقالات متعددی در حوزه زبان و رسم الخط گیلکی بوده ایم و برخی اهالی قلم
پیشنهاداتی برای برون رفت از وضعیت فعلی رسم الخط در زبان گیلکی داده بودند که
باید گفت متاسفانه پیگیری در این خصوص آنطور که باید و شاید صورت نگرفته است.

پرداختن به مقوله ی گیلان شناسی از سوی جوانان و
دانشجویان گیلانی در دانشگاه های گیلان و ایجاد کانون های گیلان شناسی و چاپ و نشر
نشریات دانشجویی بصورت تخصصی در باب گیلان شناسی در جایگاه خود قابل ستایش بود. از
جمله این نشریات می توان به نشریه
دانشجویی « نی ناکی » ، « زیته » ، « شئوروم » در دانشگاه گیلان و دانشکده علوم
پایه ، نشریه دانشجویی « اوخان » در دانشگاه علوم پزشکی گیلان و همچنین نشریه
تخصصی گیلان شناسی تحت عنوان « تی تی » در دانشگاه جامع علمی – کاربردی واحد فرهنگ
و هنر اشاره کردکه دست اندر کاران این نشریات متاثر از گیلان شناسان و بیرون از
دانشگاه و پایگاه گیلان شناسی و فعالیت گسترده شان اقدام به بوجود آوردن کانون های
گیلان شناسی و چاپ و نشر نشریاتی به زبان گیلکی نمایند.شاید بتوان جوانانی را که
از زبان مادری فرار می کنند دوباره آنها را با زبان مادری شان آشتی داد.حال این
کارها تا چه اندازه موفقیت آمیز بوده خود نیز باید در یک پروسه زمانی طولانی مدت
مورد تحقیق و پژوهش قرار گیرد.

نویسنده: حمید نظرخواه

میانگین امتیازات ۵ از ۵
۰/۵ (۰ نظر)